كه فلانى رحيم است . رحمن ( و ) رحيم از يكديگر مشتقّ است « 1 » . رحمن يمامه نزد قريش مشهور بود . حقّ تعالى - جلّ جلاله - فرمود كه « قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً » * « 3 » تعريفا لكفّار . كافران گفتند « ما نعرف الا رحمن اليمامة . » و نيز چون گفت كه « عين جمع است » نه دعوى ربوبيّت است ، بس مؤوّل بود ، كفر واجب نكند . تحقيق اشارت ازو چنانست كه كون و حركات وجود با جملهء خلق ، همه فعل حقّ است ، يعنى : من فعل حق‌ّام ، و كتاب من فعل حقّ است ، و آلت كتابت فعل حقّ است . « و به قامت الحركات و السكنات لا بذواتها . » گوئى از خود به خود نبشست . « قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ » « 9 » . حقّ - سبحانه و تعالى - طريق جمع در كتاب قديم رسول امين را روشن كرد . گفت « وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى » « 11 » و « يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ » « 10 » . حقيقت رمز « رمى » از انائيّت « 12 » منبى است و از حقيقت « 13 » اتّحاد اشارت . ( 774 ) جان مقدّسش در عين جمع از حلاوت مباشرت صمديّت قدم مملو گشت . از حقّ در حقّ به رؤيت حقّ در نفس پنهان شد . فانى در رؤيت جلال قديم هيكل روحش بست . سرّ قدرت ( و ) اثر مشيّت برو مستولى در نور ازلى « 16 » ، و حيات ابدى ، و جلال سرمدى ، و اشراق صبح صفتى ، به ربوبيّت متّصف شد . چون اتّصاف بيافت ، نطقش نطق

--> ( 1 ) از يكديگر مشتق است SM : مشتقان من الرحمة A ( 3 ) قالُوا . . : سورهء 19 ( مريم ) آيهء 91 و سورهء 21 ( الأنبياء ) آيهء 26 ( 9 ) قُلْ كُلٌّ . . : سورهء 4 ( النساء ) آيهء 80 ( 11 ) وَ ما رَمَيْتَ . . : سورهء 8 ( الانفال ) آيهء 17 ( 10 ) يَدُ اللَّهِ . . : سورهء 48 ( الفتح ) آيهء 10 ( 12 ) انائيت : أناايت S ( 13 ) رمز . . . و از حقيقت S : - M ( 16 ) فانى در رؤيت . . . در نور ازلى SM : وتاه فى رؤية ما بان من هيكل روحه و نفسه من سر القدرة و أثر المشية و نور الازل A