« سبحانى » « و أنا الحقّ » دنو اين مرغ « أَ لَسْتُ » « 1 » كه از شاخ گل اتّحاد از بساتين وصلت پريد بجناح از شجرهء « 2 » موسى « إِنِّي أَنَا اللَّهُ . » « 4 » چون علّت از ميان برخاست « 3 » ، جز حقّ نماند ، باز آن كه خود علّت نيست . اين سخن در عين جمع حقيقت دعوى است . بيچاره كسى كه در صورت نگرد . لاجرم خصومت كند ، و از عين حقّ ساقط شود . « من أهان لى وليّا فقد بارزنى بالمحاربة . » 245 فصل ( فى الشطحيّة 20 للحلّاج ) ( 730 ) در شطح گويد كه « مجذوب بوصل معطوف است . و شكسته از كلّ مأخوذ ، او را طريقى معروف نيست ، در « مرقاة تنقّل » بروازن « 11 » اطلاع مشهود نيست . » ( 731 ) قال : اهل طريق اللّه سه‌اند : مجذوب ، و مأخوذ ، و سالك . مجذوب تطرّق كند در احوال ، و سالك تطرّق كند در معاملات و مقامات ، و مأخوذ از جمله فانيست . چون بحقّ رسيد ، از فنا در حقّ فانى شود . آنگه او را طريقى نماند . سير در قدم است ، و آنجا رسم عدم نيست . از حقّ در حقّ بحقّ رسد . دنو وصال ، و « تدلى » « 17 » جمال يافت . « فَكانَ « 18 »

--> ( 1 ) أَ لَسْتُ : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 171 ( 2 ) شجره S : شجر M ( 4 ) إِنِّي أَنَا اللَّهُ : سورهء 28 ( القصص ) آيهء 30 ( 3 ) برخاست M : برخواست S ( 11 ) بروازن S : بروار M ( 17 ) تدلى ( فَتَدَلَّى ) : سورهء 53 ( النجم ) آيهء 8 ( 18 ) فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ : سورهء 53 ايضا ، آيهء 9