افعال را نشانه كرد ، ايشان را گفتند « انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ » « 1 » . ارواح كمال يافته به ديدهء انوار كبريا بديدند . همه در عين اللّه مست فانى گشتند « خَرَّ مُوسى صَعِقاً » « 3 » . ( 30 ) چون بران زمانى تجلّى بگذشت ، انس ايشان را در محلّ صحو آورد ، آن خماريان شراب ازل دست خجل در روى شرم مىماليدند و « تُبْتُ إِلَيْكَ » « 6 » گويان به حق مىناليدند . باز طراوت فعل نسيم الفت از مشرق تجلّى در وقت صباح صبح صفت بعالم انس در آورد . در صحراء قدس شكوفه‌هاء جلال بشكفت . در روى بساتين غيب بهار و رياحين كشف لوائح پرده‌هاى نور ببست . در هر گلى وصل حجلهء انس سنبل خانگاه صلصل عشق آمد . سوسن جمال منزل عندليب كمال شد . سايهء طوبى قدم ضوّاء نور بهار « 11 » بلبلان « انا الحق » سراى آمد ، بر جويبار عيون ازل هدهدان ارواح آب حيات سبحانى خوردند ، از آن در بزم سليمان وحدت از سر مستى كله‌دار هستى شدند . به زبان غيبى عقل انسى در آشيان قدسى وراى عرش و كرسى را گفتند « أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ » « 15 » ( 31 ) طوطيان اسرار قباپوش انوار كبريا شدند . جان جان ترجمان هر جان شد . پردهء شواهد جاسوسان ضماير آمدند . عقل اوّل در صحن صفت كبرياء ازل حاجب قهرمان جان آخر گشت . دران باغ سبّوحى مرغان قدّوسى در لالستان و گلستان مشاهدهء صرف

--> ( 1 ) انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ : ايضا ( 3 ) خَرَّ مُوسى : ايضا ( 6 ) تُبْتُ إِلَيْكَ : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 140 ( 11 ) بهار : + باد SM ( 15 ) سورهء 27 ( النمل ) آيهء 22