مقدمهء چاپ اول شيخ الاسلام ابو نصر احمد بن ابى الحسن بن احمد بن محمد النامقى الجامى ملقب و مشهور بژنده‌پيل ( زنده‌پيل ) احمد جام صوفى بزرگى است كه حيات و آثارش تاكنون چندان مورد اعتنا قرار نگرفته و نوشته‌هايش كه تماما به زبان فارسى است و علاوه بر ارزشى كه از نظر شناختن عقايد متصوفه دارد از جهت زبان و لغت نيز در خور توجه و به علت قدمت 850 تا 900 سالهء خود سند و يادگارى گرانبها از نخستين روزگاران ادبيات فارسى است هنوز از كنج فراموشى بيرون نيامده و روى طبع به خود نديده است . زندگانى احمد : احمد به سال 441 هجرى در ده نامق نزديك ترشيز خراسان در خاندانى كه از نژاد عرب بود بجهان آمد . جدّ اعلاى او جرير بن عبد اللّه بجلى از صحابهء پيغمبر بود و گويند در تيراندازى در ميان عرب مانند نداشت « 1 » . احمد بلند قامت و نيرومند و دلير بود و در ده بر همهء همسالان برترى داشت . موى سرش سرخ و محاسنش ميگون و چشمانش شهلا بود و روىهم‌رفته

--> ( 1 ) - رك : ابن سعد 6 / 13 و انساب سمعانى ، ذيل بجيلة ( ورق 66 ) . قاضى نور اللّه شوشترى روايات مختلفه دربارهء جرير را از آثار علامهء حلى و ابن حجر عسقلانى و ابن اثير و ديگران يك جا گرد آورده است ، رك : مجالس المؤمنين ص 102 چاپ سنگى طهران 1268 .