عبدى كيف حالك ؟ فيقول العبد : « 1 » كما اريتنى . گويد : بندهء بيچاره چونى ؟ « 2 » گويد : چنانك مرا « 3 » نمودى . گويد : محنتهاى دنيا چون ديدى ؟ گويد : چنانك [ 11 الف ] آفريدى . گويد : كاس « 4 » زهر مرگ چون چشيدى ؟ گويد : چنانك چشانيدى . گويد : در گور تنگ تاريك « 5 » چون گذاشتى ؟ گويد : چنانك « 6 » داشتى . گويد : بندهء بيچاره ، من خود دانم و لكن « 7 » تو نيز پاره‌اى از خود باز « 8 » گوى . بنده گويد : بار خدايا غصّها ديدم و زهرها چشيدم و بيماريها كشيدم . ملك گويد : راست مىگويى « 9 » ، من آن همه ديدم « 10 » . بنده گويد « 11 » با آن همه « 12 » بر تو بدل نجستم و از خدمتت « 13 » نگسستم « 14 » و با كس نپيوستم « 15 » ملك تعالى گويد اين همه دانستم « 16 » . پس گويد : بندهء من اگر دى « 17 » بيمار بودى ، امروزت « 18 » صحّتى « 19 » دادم ، هرگزت « 20 » بيمارى « 21 » نباشد « 22 » ، و اگر دى « 23 » در ميان « 24 » خلق خوار « 25 » بودى ، امروزت « 26 » عزّتى دادم كى هرگزت خوارى نباشد ، و اگر دى دشمن كام بودى ، امروزت « 27 » راحتى دادم كى وراى آن كامكارى « 28 » نباشد ، و اگر دى « 29 » غمناك بودى ، امروزت وصلتى دادم كى هرگزت اندوه و زارى نبود « 30 » . شعر « 31 » كى بود كان باز « 32 » قدرت اندر آيد از كمين * پس كند بيدار خيل خفتگان را در « 33 » زمين

--> ( 1 ) - + الهى ( 2 ) - + بنده ( 3 ) - ندارد ( 4 ) - كاسه ( 5 ) - + روزگار ( 6 ) - چنان كم ( 7 ) - و ليكن ( 8 ) - چيزى بگو ( 9 ) - گفتى ( 10 ) - ديدى ( 11 ) - + خداوندا ( 12 ) - + محنتها ( 13 ) - خدمت ( 14 ) - ننشستم ( 15 ) - نه‌پيوستم ( 16 ) - ندارد ( 17 ) - آن روز ( 18 ) - امروز ( 19 ) - صحت ( 20 ) - هرگز ( 21 ) - بيمار ( 22 ) - نباشى ( 23 ) - آن روز ( 24 ) - ندارد ( 25 ) - دشمن‌كام ( 26 و 27 ) - امروز ( 28 ) - در متن : كام‌كارى ( 29 ) - آن روز ( 30 ) - نباشد ( 31 ) - بيت ( 32 ) - بار ( 33 ) - اندر