و كامرانيت « 1 » كجا شد ؟ گفت : همه در سر كار تو شد . گفت : آن عشق يوسفيت « 2 » كجا شد ؟ گفت همچنان برجاست و يك ذرّه « 3 » از آنكه بود نكاسته است « 4 » . گفت : اين را برهانى « 5 » بايد . زليخا « 6 » گفت : آن تازيانه بيار . يوسف سر تازيانه به دو داشت . زليخا آهى بكرد ، آتشى از « 7 » تجاويف احشاى او برفروخت « 8 » و تازيانه را بسوخت [ 108 ب ] . چون تف آن « 9 » آتش بدست يوسف رسيد « 10 » تازيانه از دست بينداخت و عنان اسب را بگردانيد . زليخا گفت : اى بىطاقت « 11 » كمتر از زنى « 12 » ، چهل سال است كى تا من اين آتش در سينه دارم « 13 » و بدين « 14 » مىسوزم « 15 » و از تف او نمىپرهيزم « 16 » ، به يك ساعت كى « 17 » از سينه « 18 » به تازيانه آمد ، تازيانه بينداختى و اسب به هزيمت بتاختى . « 19 » فردا كى آن « 20 » بنده را در گور تنگ و تاريك « 21 » نهند ، آن سايلان هايل بر بالين او آيند ، او را ببينند . از ميان ناز « 22 » و عزّ و نعمت « 23 » رفته ، و در گور تنگ با گرم « 24 » و حسرت خفته ، پرسند كى : اى « 25 » بندهء بيچاره مال و « 26 » سود و زيانت كجا شد ؟ گويد وارثان بردند « 27 » . گويند جمال و زيباييت « 28 » كجا شد ؟ گويد : « 29 » آن فرشتگان ببردند « 30 » . گويند : آن آتش عشق و نور ايمانت كجا شد ؟ انگشت بر دل نهد گويد : همچنان « 31 » برجاست و « 32 » از آنچ بود يك ذرّه « 33 » نكاسته است « 34 » . فرشته

--> ( 1 ) - ندارد ( 2 ) - يوسفى ( 3 ) - + نكاست . يوسف ( 4 ) - از « از آنكه . . . » ندارد ( 5 ) - برهان ( 6 ) - ندارد ( 7 ) - + سينه برافروخت ( 8 ) - از « تجاويف . . . » ندارد ( 9 ) - ندارد ( 10 ) - + آن ( 11 ) - جوانمرد ( 12 ) - مباش ( 13 ) - مىدارم ( 14 ) - به دو ( 15 ) - + و با او مىسازم ( 16 ) - نپرهيزم ( 17 ) - + بادى ( 18 ) - + من ( 19 ) - + لطيفه ( 20 ) - ندارد ( 21 ) - « و تاريك » ندارد ( 22 ) - + و نعيم ( 23 ) - « عز و نعمت » ندارد ( 24 ) - + و با درد ( 25 ) - ندارد ( 26 ) - « مال و » ندارد ( 27 ) - + گويد خان‌ومان و عيالت ( 28 ) - از « گويند . . . » ندارد ( 29 ) - + دشمنان بردند گويد جان عزيزت كجا شد گويد فرشتگان بردند ( 30 ) - از « آن فرشتگان . . . » ندارد ( 31 ) - اينك ( 32 ) - + يك ذره ( 33 ) - « يك ذره » ندارد ( 34 ) - نكاست