أحمد بن محمد بن زيد الطوسي

284

جامع الستين ( الستين الجامع للطائف البساتين ) ( قصه يوسف ) ( فارسى )

بيت مى خوردن با رهى ترا وعده كى است « 1 » * مقصود رهى توى نه مقصود مى است گر ز آنك پس از وصال هجرت باشد * بيزارم از آن وصل كه هجران ز پى است پس پادشاه عالم « 2 » او را « 3 » اين دعا « 4 » اجابت كرد ، و ان « 5 » خانه كى خواسته بود « 6 » از يك دانه مرواريد « 7 » و ياقوت سرخ بنا كرد ، برو « 8 » هفتاد هزار در « 9 » بر دوش هفتاد هزار فرشته « 10 » نهاد ، تا آن را بياوردند و در برابر « 11 » بداشتند ، و حجاب از « 12 » چشم او برداشتند . ايسيه « 13 » چون آن بديد بخنديد ، و « 14 » موكل فرعون از بالا سنگ فروگذاشت . « 15 » پيش از آنك « 16 » به دو رسيدى ملك تعالى « 17 » جان او را برداشت و در آن خانه نهاد . كرامات او را بر آسمان بردند . اين آن خانهء كرامت « 18 » است ، كى جبّار عالم « 19 » ايسيه « 20 » را « 21 » فرستاد . چون [ 70 الف ] تن او را بمنجنيق « 22 » بلا نهاد . پنجم : خانهء خلابت است و آن خانهء زليخا بود « 23 » . قوله تعالى : « وَ راوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِها عَنْ نَفْسِهِ . » « 1 - » ابن عباس گويد : « 24 » « راودته التى فى بيتها عن نفسه اى « 25 » احبّته و قيل طلبته و قصدته و قالت هيت لك اى هيئت هذه الزينة « 26 » و قيل معناه

--> ( 1 ) - در متن : بخواست ( 2 ) - + جل جلاله ( 3 ) - « او را » ندارد ( 4 ) - + او را ( 5 ) - او را بدان ( 6 ) - خواسته وعده كرد آن خانه ( 7 ) - ندارد ( 8 ) - « بنا كرد برو » ندارد ( 9 ) - + داشت ( 10 ) - فريشته ( 11 ) - + او ( 12 ) - + پيش ( 13 ) - آسيه ( 14 ) - پس ( 15 ) - + ملك ( 16 ) - + سنگ ( 17 ) - « ملك تعالى » ندارد ( 18 ) - ندارد ( 19 ) - + از بهر ( 20 ) - آسيه ( 21 ) - « را » ندارد ( 22 ) - در منجنيق ( 23 ) - است ( 24 ) - + معنى ( 25 ) - از « التى فى . . . » ندارد ( 26 ) - از « و قيل طلبته و قصدته . . . » ندارد ( 1 - ) سورهء يوسف / 23