صحبت خلق كند ، ساعتى قصد صحبت حق كند « 1 » . مرغ هر ساعتى از لون بلون « 2 » پرد ، « 3 » مؤمن هر ساعتى از كون بكون « 4 » پرد . هر مرغى ببال و پر « 5 » خود پرد ، « 6 » مؤمن به فرّ و اقبال حق پرد . دل چون از آشيان نهاد مؤمن پرواز كند « 7 » ، تن گويد : تا كجا ؟ گويد : تا هوا ، از هوا بگذرد . گويد : تا كجا ؟ گويد « 8 » : تا سما ، از سما درگذرد « 9 » . گويد : تا كجا ؟ گويد « 10 » : تا قضا ، از قضا بگذرد « 11 » . گويد « 12 » : تا كجا ؟ گويد : تا خدا . دل عاشق گردد « 13 » در ميان هوا و سما و قضا و خلا جويان « 14 » وصل خدا ؛ و خدا نه در هوا و نه در سما و نه در قضا « 15 » و نه در خلا « 16 » . پس كجا ؟ بذات بىمكان و جاه « 17 » به صفت ، وا تو « 18 » در ميان سرا برخوان از كتابش : « ما يكون من نجوى . » شعر « 19 » پرّنده دل عاشق ازين كون بدان كون * معشوق « 20 » نه از كون نه در كون نه چون كون واله شده از عشق چو موسى بسر « 21 » طور * بگريخته از نفس پر از كبر چو فرعون كى بو كى ازين حجره بدان حجره درآييم * و آنگاه بپوشيم از آن جامه ز هر لون در جنت و فردوس بنوشيم شرابت * زان كاس كى گفتى بكتاب اندر يسقون

--> ( 1 ) - ندارد ( 2 ) - كون بكون ( 3 ) - + دل ( 4 ) - كونه بكونه ( 5 ) - به پروبال ( 6 ) - + دل ( 7 ) - گيرد ( 8 ) - + تا فضا از فضا بگذرد ( 9 ) - « تا سما از سما در گذرد » ندارد ( 10 ) - + تا سما از سما درگذرد ( 11 ) - « قضا از قضا بگذرد » ندارد ( 12 ) - تا كجا گويد تا خلا از خلا درگذرد گويد ( 13 ) - گردنده ( 14 ) - چون ( 15 ) - فضا ( 16 ) - + گوئيم ( 17 ) - هرجا ( 18 ) - با تو ( 19 ) - بيت ( 20 ) - معشوقه ( 21 ) - بر سر