شرح عناوين / مصرع اول / صفحه در صفت جاه‌جويان و زرطلبان . . . / وين گروهى كه نورسيدستند / 676 در حق كسى گويد از بزرگان غزنين / بگذر از عالمان و درويشان / 679 در مثالب علوى زرمدى گويد / آخر عمرت از دل تفته / 680 در هجو شعراء بد گويد / يك رمه ناشيان شعرپراش / 682 اندر هجو حكيم طالعى گويد / وين دگر هست شاعرى به دروغ / 684 ديگرى را گويد / بوده مامات اسب و بابا خر / 687 در مذمّت خدمت مخلوق گويد / وان كسانى كه بار خلق كشند / 688 التمثيل فى القناعة و ترك الحاجة / بود بقراط را خمى مسكن / 689 حكايت / ديد وقتى عزيز عزرائيل / 690 در مذمّت طبيبان جاهل گويد / وين اطبا كه خالىاند از طب / 691 در مناقب اطباء عالم گويد / باز مردى كه وى طبيب بود / 692 تفصيل العلل و هى خمسون نوعا / نبض و قاروره و رسوب و علل / 692 فى تفصيل العلل و بيان الامراض / سكته از انسداد بطن دماغ / 693 در طبيبان نادان گويد / اين نموديم حدّ اين پنجاه / 697 در صفت منجم حاذق و منافق . . . / باز اين‌ها كه مرد احكامند / 697 فى صفة الافلاك / فلك تاسع است بر ز افلاك / 699 فى صفة السعد و النحس من الكواكب السبعة / دو از اين هفتگانه نحس نهند / 699 در بيان طبايع چهارگانه / جوهر آتش است بعد از هفت / 700 در صفت بروج دوازده‌گانه / حمل و ثور و پيكر جوزا / 700 در شرف و و بال و صعود و هبوط كواكب گويد / شرف آفتاب در حملست / 700 فى تسوية البيوت / اختراعى چنين هرآن‌كه نهاد / 701 التمثيل فى احوال المنجم الجاهل / بود وقتى منجمى كانا / 702