شرح عناوين / مصرع اول / صفحه در رنج و زيان جان از تن / فاقه منماى بيش ازين جان را / 376 در معنى آن گويد كه آنچه خاكى است به خاك باز شود / تنت از چرخ و طبع دارد ساز / 377 اندر صفت نفس بهيمى و انواع شهوات / سبب خشم و شهوت از لقمه‌ست / 378 اندر حشر و نشر / تا تو زين منزل آدمى نروى / 379 فى التمثل / در طمع زين سگان مزبله‌پوى / 380 ذكر اظهار حال آن سراى / روز دين دست دسترس نبود / 381 فى ذكر انساب البشر من اركان البشر / آدمى گرچه بر زمانه مهست / 382 در انسانى و حيوانى گويد / هست تركيب نفس انسانى / 382 حكايت در اين معنى / پيش از آدم ز دست كوتاهى / 383 اندر آنكه آدمى پس از اشياء و جهات پيدا آمد / از هوا وز طبع در انسان / 385 اندر بيان ظلومى و جهولى انسان / هيچ بد نامد آدمى را پيش / 385 فى مذمّة الدّنيا و اهانته و تركه / مرد كو عاشق دوگانه بود / 386 حكايت و مثل / آن بنشنيده‌اى كه در راهى / 387 اندر مذمّت بددلى و بددل / مثلت اينكه در عذابكده / 387 حكايت در شجاعت و غيرت / از زره بود پشت حيدر فرد / 388 حكايت در اين معنى / نه بپرسيد از جحى حيزى / 388 اندر نكوهش شكم‌خوارى و بسيار خوردن / اولين بند در ره آدم / 389 التمثيل فى ترك الدّنيا و قصة روح اللّه / روح را چون ببرد روح امين / 391 حكايت روح اللّه و ترك دنيا و مكالمهء او با ابليس / در اثر خوانده‌ام كه روح اللّه / 392 فى ذمّ حب الدّنيا و منع شرب الخمر / مى همىخور كنون ببوى بهار / 394 اندر مذمّت افعال زشت كه از خويهاى بهيمى است / آز را از درون خود پيوست / 396