سالكان طريقت را باشد « 1 » ، هيچ شيئى از اشياء عالمين « 2 » سد آن نگردد ، باز سدى كه در راه اضداد « 3 » ايشان نهاده باشند « 4 » معاملت ثقلين « 5 » آن را برندارد ، از آنكه « 6 » اصول به فروع نگردد « 7 » ، زيرا كه فتح الباب چون اصلى باشد « 8 » نه و صلى « مدد آن « 9 » » از عالم غيب بود « 10 » ، در فروع بايد كه راست بود « 11 » تا خود را « 12 » از اين درياى بىپايان و اين كورهء بلا و كلبهء عنا برهاند « 13 » ، از آنكه « 14 » آن فرعون بىعون « 15 » ( كه در آن مدت با آن آلت و عدت « 16 » ) « أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى « 17 » » گفت مطرود شد . و نمرود ملعون « 18 » با چندان « 19 » خدم و حشم گفت « أَنَا أُحْيِي وَ أُمِيتُ « 20 » » مردود شد « 21 » . و آن سر اشقياء و پايمال اتقياء با چندين خدمت و عبادت گفت « أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ » « 22 » در پايگاه لعنت « 23 » مرجوم شد ، و آن قارون و ارون با چندان

--> ( 1 ) - فا : و سالكان شريعت را ( 2 ) - ك : هيچ چيزيش از همه موجودات ( 3 ) - فا : ضد ( 4 ) - ه : انسان نهاده شد ( 5 ) - باز سد آن نيامد و حجابى كه در راه مقامات جماعتى را افتاد طاقت ثقلين ( 6 ) - فا : ( از آنكه ) ندارد ( 7 ) - ه ، ك ج : نگرد ( 8 ) - فا : چون فتح باب اصلى - ك : و فتح باب ( 9 ) - فا : ( مدد آن ) ندارد ( 10 ) - ه - از عالم غيب بود نه از عالم ريب ، فا افزوده : غيب نه از عالم ريب ، ك : عيب نه از عالم غيب ( 11 ) - چون سالكى بىرنج به سر اين گنج رسيده بايد كى در فروع راست رود ، فا : از نزد عام الغيب به سالكى با عاشقى رسد ، از غيب در فوح بايد كه راست رود ه - چون سالكى از عالم غيب رسد چنان بايد كه در فروع راست رود ( 12 ) - تا ناگاه فلج نگردد - تا ناگاه آن فلج حتف نگردد ( 13 ) - ك : و كلبه عنا و كريج فنا و نقش رعنا و نفس با ريا برهد ، فا : بىپايان اين نفس طرار خودپرست و هواى غدار من گوى برهاند ( 14 ) - فا : ( از آنكه ) ندارد . ( 15 ) - ه چون فرعون بىعون گفت - ك : حى فرعون بىعون در آن ( 16 ) - اين سطر در نيست - بىعون گفت با عدت و مدت ( 17 ) - آيه 24 از سوره هفتاد و نه ( النازعات ) ( 18 ) - فا : مردود شد آن نمرود مطرود - آ . فا : و نمرود مطرود ( 19 ) - آ ج ه . فا : چندان ندارد ( 20 ) - قرآن مجيد از آيه 11 سوره هفتم ( الاعراف ) ( 21 ) - فا : مطرود شد ( 22 ) - آيهء 258 از سوره دوم ( البقره ) ( 23 ) - آ ، فا : ( در پايگاه لعنت ) ندارد