و لدغ دماغ التّنّين و قتله و رجع الى الماء و انا خلفه حتّى عبر على ظهر الضّفدع ، فرجعت الى الغلام و هو على حاله 7 . آن عقرب بر دماغ آن اژدها زد ، و به زخمى 8 او را هلاك كرد ، پس به لب آب آمد و بر پشت ضفدع جست و برفت . من باز آمدم و آن جوان را ديدم در خواب غفلت بود ، آواز برآوردم : شعر يا راقدا و الجليل يحفظه 9 * من كلّ شرّ يدبّ 10 فى الظّلم كيف تنام العيون عن ملك * تأتيك منه فوائد النّعم آن كودك بيدار گشت . ذا النّون گفت : و اللّه زادت حلاوة الغلام 11 على حلاوة الكلام . روى به من كرد كه اى شيخ چه حالت است ؟ فقلت انظر الى ما صرف اللّه عنك بما ذا صرف اللّه عنك ؛ و قصّه بازو بگفتم . چون كودك اين سخنان بشنيد دردى در دلش آمد ، فبكى بكاء شديدا ، بسى بگريست و نوحه كرد ، و اشار بطرفه نحو السّماء يا سيّدى و مولاى هذا فعلك به من عصاك البارحة ، فو عزّتك لا اعصيك حتّى القاك ، و خلع ثياب بطالته و لبس خمار 12 الخير و الرّشد . آورده‌اند كه آن اعرابى دست در استار كعبه زد ، و مىگفت : من مثلى ؛ مانند من كيست ؟ لى إله ان أذنبت منّانى و ان تبت رجانى و ان اقبلت ادنانى و ان ادبرت نادانى انّ ربّنا لغفور شكور . ربّ العزّة - جلّ جلاله - به كمال كرم وجود خود چهار در بر تو بگشاد : در احسان ، و در نعمت ، و در طاعت ، و در لطف . در احسان وجود بر تو بگشاد تو به اساءت پيش آمدى و آن در بر خود ببستى . حق - جلّ جلاله - رسول كرامت را با كليد تجاوز و عفو بفرستاد و گفت : استر اساءتك برحمتى 13 فانّى سيّد لطيف و انت عبد ضعيف ؛ و هو الّذى يقبل التّوبة عن عباده و يعفو عن السيّئات ، انّ الّذين سبقت لهم منّا الحسنى . در نعمت بر تو بگشاد و تو به كفران پيش آمدى و آن در بر خود ببستى به تقصير در شكر . و اذا انعمنا على الانسان اعرض و نأى بجانبه . حق - جلّ جلاله - رسول فضل را بفرستاد با مفتاح منّت ، و گفت : ان قصّرت انت فى شكرى فلا اقصّر انا فى برّى . اگر تو در شكر نعمت تقصير روا داشتى ما نعمت رحمت خود هر روز زيادت خواهيم داشت . قل بفضل اللّه و برحمته . در طاعت بر تو بگشاد ، تو به تقصير پيش آمدى و خواستى كه به معصيت / a 130 / در بندى ، ربّ العزّة رسول مغفرت را