در نشاط طلب وى ، وگر به كنشت جهودان شوى همه در شوق جمال وى ، وگر به آتشكدهء گبركان شوى همه سوختگان جلال وى ، وگر به آشنايان نگرى همه خستگان چشم پرخمار و دلال جمال وى ، وگر به بيگانگان نگرى همه بستگان قيد عزّ و جلال وى 46 . بيت هزار عاشق آمد به طمع صحبت ما * نثار كرده دل و ديده خادمان مرا 47 همه ز انْدُه و تيمارِ هجر خسته شدند * كه كس نديد و ندانست خود نشان مرا عرش تهمت‌آلود را همين افتاد ، اين رنگ گلگونهء تهمت بر روى درد 48 او كشيدند كه الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى ، و او مفلس‌وار از سر وجد خود نعرهء دردآميز مىزند 49 : بيت چون عود بر آتشم ز گفتِ بَدْ گوى * من سوخته و كسى دگر يافته بوى 50 اختلاف نسخه‌ها