5 . - الملك پادشاه - جلّ جلاله - ملك است و مالك و مالك الملك و مليك الملك ، و ملك و ملك او راست على الحقيقة ، و مالك مطلق اوست . و حقيقت ملك به نزديك اهل سنّت و ارباب معانى قدرت بر انشا و ابداع و آفريدن است ، و اين صفت حق است جلّ جلاله . و پارسى ملك پادشاه بود پادشاه حقيقى آن است كه ملكش را عزل نيست 1 و جدّش را هزل نيست و عزّش را ذلّ نيست و حكمش را ردّ نيست و او را ندّ نيست و از وى بدّ نيست . چنان كه به موسى - عليه السلام - وحى فرستاد : انا بدّك اللّازم فالزم بدّك يا موسى ! من ناگزير توام ، از همه گزير است و از من گزير نيست ، از همه چاره است و از منت چاره نيست . / b 3 / و چون مؤمن موقن صادق عاشق وافى صافى دانست كه ملك و مالك و مليك على الحقيقة حقّ است سبحانه ، بايد كه لوح دعاوى بشكند و ديدهء كبر 2 و منى بر كند و بساط هوس درپيچد و سوداى انانيّت و منيّت 3 از سر بيرون كند و دامن از كونين در چيند و قيد اضافت بشكند و مالك مطلق را ملك و ملك مسلّم دارد و مراد او بر مراد خود مقدم داند و حقيقت داند كه ملك اين ملك به سپاه نيست و جز وى شاهنشاه نيست و عزّ وى به طبل و علم و خدم و حشم نيست . سلطانان جهان لشكر را عرض دهند و خدم و حشم برنشانند 4 و خيل و خول آشكارا كنند پس به ملك و ملك و نعمت و تنعم و سوار و پياده و درگاه و بارگاه خود سر افتخار برافرازند ، او جلّ جلاله - اطلال و رسوم كون را آتش بىنيازى در زند و