مقدمهء مصحح سطر اوّل از قرآن نام من ، نقطهء اوّل در لوح معرفت و توحيد نشان من ، تو مىرو در ميدان من ، يك سر ميدان نام من ، ديگر سر ميدان نشان من . تو جولان مىكن ، گاه از نام من به نشان من ، و گاه از نشان من به نام من ، و شاد مىباش به نام و نشان من . روح الارواح 1 . اسماء حسنى در قرآن و حديث به نزد متفكران ، متكلمان ، مفسران ، محدثان ، حكيمان و عارفان ديده‌ور ، شگرف‌تر و پهناورتر پس از مبحث وجود بحثى وجود ندارد مگر مبحث اسماء اللّه . مبحثى كه خود از براى اثبات وجود است ، مبحثى كه با شناخت آن معرفت صفات ، افعال ، اخلاق و بالاخره ، به پندار برخى از عارفان ، وجود مطلق ميسّر مىشود و مقدّر . سرچشمهء زلال و گواراى اين بحث - كه انديشه‌وران در طول تاريخ تمدّن اسلامى پيرامون آن سخت انديشيده‌اند و نيكو قلم زده‌اند - تنزيل عزيز است ، يعنى قرآن كريم ، كه قائل آن در كلامش خود را به نامهاى عديده خوانده است و نيز همو -