نسخهء كتابخانهء آيت‌الله مرعشى كمتر ديده مىشود . البته گفتنى است كه كاربرد / ى / به جاى / - / ارتباطى به رسم خط ندارد ، بلكه اين نكته مربوط به گونه‌شناسى گونه‌هاى زبان فارسى است . 3 . نسخهء موزهء كابل ( 239 ) يكى ديگر از نسخه‌هاى موجود از نگاشتهء سمعانى ، كه هم كامل و هم كهن است و نيز هم از نظرگاه ضبط واژه‌ها و عبارات و مشكول كردن عبارات عربى اصح ، نسخه‌اى است به خط نسخ بسيار خوانا ، كه در جمادى الاول سال 718 به دست طيّب ( طبيب يا حبيب ) بن احمد بن حسن بن محمد بن احمد بن محمد بن عطاء اللّه در خطهء ناگور هندوستان استنساخ شده است . اين نسخه از نظر رسم الخط و نيز به لحاظ اعراب‌گذارى عبارات عربى و مشكول نمودن پاره‌اى از واژه‌هاى فارسى بسيار شبيه به نسخهء كتابخانهء آقاى مرعشى مىنمايد . فرقى كه ميان رسم خط اين نسخه به قياس با نسخهء قم مشاهده مىشود اين است كه كاتب حالت اضافى را در كلمات مختوم به « ها » ى ملفوظ و غير ملفوظ با همزه / ء / نشان نداده و به جاى آن از علامت تنوين / - ؟ ؟ ؟ / استفاده كرده است . مانند سراپرده دل . و نيز « يا » ى وحدت و تنكير را در كلمات مذكور با همين علامت نشان داده است . مانند : دلى بايد از هوا مصفّى و سينه به هدى محلّى / a 1 / . علاوه بر آن ، كلمهء خداوند در بسيارى از موارد در اين نسخه با كسر اوّل و بدون « الف » پس از « دال » ضبط شده است مانند : خداوند ان عين اليقين . حرفهاى / گ / و / ك / هم در اين نسخه به شيوه‌اى كتابت شده ، كه تفريق آنها به سهولت مقدور است ، به‌طورى كه / گ / را با افزودن انجامه‌اى در آغاز سركش آن حرف نشان داده . مانند كردد ، كفتند . و / ك / را بدون انجامهء مزبور نموده است . مانند : ادراك ، كنند . نيز حرفهاى / چ / و / پ / را در همه جا با سه نقطه نوشته است . از نشانه‌هايى كه در اين نسخه بسيار ديده مىشود يكى علامت ويرگول / ، / است كه در پايان جمله‌ها و پيش از واو عطف گذارده شده است . همچنان علامت سه ويرگول ، به گونه‌اى كه سه كنج مثلثى مقلوب را مىنمايد در وسط مصراعها آمده است . اين نكته نيز گفتنى است كه شيوهء كتابت اين نسخه از نظرگاه نسخ ايرانى و