پس همچنين در خلق خداى و تصنيف او تأمل كن . پس آن چه موجود است از خلق او و تصنيف اوست . و نظر و فكرت در آن هرگز به نهايت نرسد . و هر بنده‌اى را از آن آن مقدار رسد كه روزى اوست . پس بايد كه بدانچه ياد كرديم اقتصار نماييم ، و آن چه در « كتاب شكر » مفصل كرده‌ايم بر اين اضافت كنيم . چه نظر ما در آن كتاب در فضل خداى است از آن روى كه إحسان و انعام است در حق ما . و نظر ما در اين كتاب از آن روى است كه فعل اوست تنها . پس كل آن چه ما در آن نظر كرديم ، [ اگر ] طبيعى در آن نظر كند سبب ضلالت و شقاوت او شود . و چون موافق در آن نظر كند سبب هدايت و سعادت او گردد . و هيچ ذره‌اى در آسمان و زمين نيست كه نه خداى - عز و جل - بدان آن كس را كه خواهد گمراه كند و آن كس را كه خواهد بدان راه نمايد . پس هر كه در اين كارها نگرد از آن روى كه فعل خداى و صنع اوست ، معرفت جلال و عظمت خداى او را حاصل آيد و راه راست يابد . و هر كه در آن نگرد و نظر او از آن روى باشد كه بعضى از آن در بعضى اثر كند ، نه از آن روى كه به مسبب الاسباب مرتبط است ، بدبخت شود و هلاك گردد . پس اعتصام نماييم به خداى از گمراهى ، و در خواهيم از او تا از شخيدن « 139 » جاى اقدام ما را نگاه دارد . بمنّه و فضله و كرمه و إحسانه [ 590 ]

--> ( 139 ) شخيدن ، لغزيدن .