بيان فضيلت فقر به اطلاق ( 332 ) بيان فضيلت درويشان مخصوص ، از راضيان و قانعان و صادقان ( 341 ) بيان فضيلت درويشى بر توانگرى ( 344 ) مقام اول ( 344 ) مقام دوم در نسبت حال درويش حريص به توانگر حريص ( 350 ) بيان آداب درويش در درويشى خود ( 352 ) بيان آداب درويش در قبول عطا . . . ( 354 ) بيان تحريم خواستن بى ضرورت و آداب درويشى كه در آن مضطر باشد ( 359 ) بيان مقدار توانگرى كه خواستن را حرام گرداند ( 365 ) بيان احوال خوانندگان ( 367 ) شطر دوم در زهد 370 بيان حقيقت زهد ( 370 ) بيان فضيلت زهد ( 375 ) بيان درجات زهد و اقسام آن ( 384 ) اقسام زهد به اضافت نفس خود ( 384 ) بيان تفصيل زهد در آن چه از ضرورات حيات باشد ( 392 ) بيان علامات زهد ( 410 ) كتاب توحيد و توكل 415 شطر اول فضيلت توكل و ذكر توحيد 419 فضيلت توكل ( 419 ) بيان حقيقت توحيد كه اصل توكل است ( 422 ) شطر دوم در احوال توكل و اعمال آن 447 بيان حال توكل ( 447 ) بيان آن چه مشايخ گفته‌اند در احوال توكل ( 455 ) بيان اعمال متوكلان ( 457 ) بيان توكل عيالوار ( 469 ) بيان احوال متوكلان در تعلق به اسباب ، به ضرب امثال ( 475 ) در تعرض سببهاى ذخيره كردن ( 476 ) در مباشرت سببهايى كه ضررى را كه در معرض ترسيدن باشد دفع كند ( 480 ) سعى كردن در ازالت ضرر . . . ( 488 ) بيان آن كه ترك معالجت در بعضى حالها ستوده شود . . . ( 491 ) بيان حكم توكل در آشكار كردن بيمارى و پنهان داشتن آن ( 501 ) كتاب محبت و شوق و رضا و انس 505 بيان شواهد شرع در دوستى بنده حق تعالى را ( 508 ) بيان حقيقت دوستى و اسباب آن . . . ( 511 ) در بيان اسباب دوستى ( 513 ) در بيان معنى خوبى و جمال ( 516 ) بيان آن كه مستحق دوستى خداى است و بس ( 519 ) بيان آن كه بزرگتر و عالىتر لذتها معرفت حق تعالى است . . . ( 531 ) بيان سبب در آن چه لذت نظر در آخرت زيادت از لذت معرفت است در دنيا ( 539 ) بيان سببها كه دوستى حق تعالى را قوى گرداند ( 546 ) بيان سبب در تفاوت مردمان در دوستى ( 553 ) بيان سبب در قصور فهم‌هاى خلق از معرفت حق تعالى ( 554 ) بيان معنى شوق به خداى عز و جل ( 558 ) بيان دوست داشتن حق تعالى بنده را و معنى آن ( 566 ) سخن در علامت دوست داشتن بنده خداى تعالى را ( 571 ) بيان معنى انس با حق تعالى ( 589 ) بيان معنى انبساط و ادلال كه ثمرهء غلبهء انس باشد ( 591 ) بيان سخن در معنى رضا به قضاى خداى - عز و جل ( 596 ) بيان فضيلت رضا ( 597 ) بيان