نعمتها مداومت نماييد ، چه كم باشد كه نعمتى از قومى زايل شود پس بديشان باز رسد . و يكى از سلف گفت : نعمتها وحشى است ، آن را به شكر مقيد كنيد . و در خبر آمده است كه ما عظمت نعمة اللّه على عبد الاّ كثرت حوائج الناس إليه ، فمن تهاون بهم عرض تلك النّعمة للزّوال ، اى ، نعمت خداى بر بنده بزرگ نشود كه نه حاجتهاى مردمان به دو بسيار شود ، پس هر كه ايشان را خوار دارد ، آن نعمت را در معرض زوال داشته باشد . و حق تعالى گفت : إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ ، « 336 » اى ، خداى تعالى نگرداند آن چه قومى را داده باشد تا ايشان آن را تغيير نكنند . مترجم مىگويد كه تفسير اين پيش از اين مستوفى « 337 » گفته شده است . پس اين تمام اين ركن است .

--> ( 336 ) رعد 13 - 11 . ( 337 ) مستوفى ، كامل ، جامع .