گرسنگى بخورد در ميان شب . و استعانت بخيرات از روزه و زيارات و صدقات همه نافع بود و معين برين مقاصد ، ان شاء اللّه تعالى . * * * فصل ( 4 ) [ هركه پاى در راه نهد بايد كه فتواى شرع را مقتدا سازد ] هركه پاى در راه نهد بايد كه فتواى شرع را مقتدا سازد و هرچه درو رخصت شرعى نبود البته درو هيچ طمع ندارد . و در جوال شيطان نشود كه استدراج 4 او را نهايت نيست . و هرچه از ورق اقبال بر دنيا بود بدل اقبال نكند ، الا چنان كه بيمار دارو خورد . و اگر در درون خود اقبالى را عيان نبيند ، بداند كه سيلاب آمد و برد و خبر ندارد . و چندان بود كه پاى فرا دريا نهاد و اجل در كمين بود و اعتبار بنفس واپسين بود . « فان الامور بخواتيمها » 5 . زينهار كه در جوال شيطان نشوى ، زينهار ! * * *

--> ( 61 ) - گرسنگى M : - B - - از روزه M : از روز B - - ( 61 - 62 ) و زيارات و صدقات B : و صدقات و زيارت M - - ( 65 ) - هركه پاى در راه M : هر كارى كه پاى در وى B - - مقتدا سازد B : در وى مقتدى سازند M - - ( 66 ) - رخصت B : رخصتى M - - درو M : از وى B - - ( 67 - 68 ) - اقبال بر دنيا M : دنيا B - - ( 68 - 69 ) و اگر در درون خود اقبالى M : اقبال B - - عيان M : عنا B - - ( 70 ) - و چندان بود كه M : و چندانكه B - - ( 70 - 71 ) بود و اعتبار بنفس واپسين M : و اعتبار به عمل و آبستن ( آبتن ؟ ) B - -