بود بعد از فوت پدر همراه برادر زمانى تحت سرپرستى ابو على راذكانى قرار گرفت و سپس به مدرسه فرستاده شد و علوم زمان خويش چون صرف و نحو و كلام و فقه و اصول و حديث را بياموخت و سپس راهى نيشابور شد و در آنجا توسط شيخ ابو بكر نساج طوسى دستگيرى شد . ديرى نپائيد كه خواجه احمد مراحل سير و سلوك را يكى پس از ديگرى پشت‌سر گذاشت و از خواص مريدان شيخ ابو بكر شد ، و پس از فوت او در سال 487 جانشين وى گرديد . از آن به بعد خواجه رخت سفر بست و به شهرهاى مختلف از جمله مراغه و تبريز و قزوين و همدان و اصفهان و حتى بغداد مسافرت كرد و در طى اين سفرها به وعظ و نصيحت عامه مسلمانان و دستگيرى خواص ايشان پرداخت . اقامتگاه خواجه در اواخر عمرش ظاهرا شهر قزوين بود و در همين شهر به سال 520 هجرى خرقه تهى كرد و در محله‌اى كه امروز به احمديه معروف است مدفون گرديد . رحمة اللّه عليه . در ميان كسانى كه توسط خواجه احمد وارد طريقت شدند از شيخ ابو النجيب سهروردى ( 490 - 563 ) عموى شهاب الدين عبد القاهر سهروردى مؤسس طريقه سهرورديه و ابو الفضل بغدادى كه طريقه نعمت‌اللهيه از او منشعب شده و همچنين از احمد كاتبى بلخى كه سلسله مولويه از او انشعاب يافته است مىتوان نام برد . اما از همه مريدان خواجه معروف‌تر ابو المعالى عبد اللّه بن محمد الميانجى الهمدانى مشهور به عين القضاة است . عين القضاة در سال 492 در همدان به دنيا آمد و احتمالا در همان‌جا به فراگرفتن علوم ادبى و فقه و اصول و حديث و كلام و فلسفه پرداخت تا اينكه در سن بيست و يك سالگى بر اثر ديدن يك واقعه دچار يك بحران روحى و