نامه چهارم از احمد غزالى به عين القضاة بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و به نستعين مقلب القلوب برهان الهيّت در تقليب قلوب اظهار مىكند و نقض العزائم و فسخ الهمم پيدا مىشود . عزم جانب كژى درست است . « وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ » ( 12 / 21 ) ، تا خود بعد از اين چون بود . و اگر او نيز بر دوام از اجلاس البيوت و مخدرات السّتور نبود شايد كه به يك‌بارگى حميّتى كند و روزى چند بجهد ، كه سنّت الهيت در هجرت فرمودن انبيا و اوليا و سالكان خود دانسته است . « وَ مَنْ يُهاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُراغَماً كَثِيراً وَ سَعَةً » ( 4 / 100 ) . اين جمله تنبيه داند ، و نظارهء دل و وقت مىبود تا خود چه فرمايد . و چون اشارتى رود البته روا ندارد پاى در پيش او نهادن كه بيم حجاب بود .

--> ( 2 ) - و به نستعين M : - PI - - ( 6 ) - شايد كه به PI : شايد M - - ( 7 ) - كند M : بكند PI - - ( 8 ) - و اوليا M : - PI - - ( 11 ) - او PI : - M - - حجاب IP : حجت M ( حجب ؟ )