نسخهء I كه متعلق به كتابخانهء ملى تهران است ( شماره 2177 ) و بنام « مكاتيب العرفا » در دفتر ثبت گرديده به خط نستعليق نوشته شده است . 1 تاريخ كتابت معلوم نيست . « گاف » از « كاف » و « چ » از « ج » و « پ » از « ب » متمايز نيست و نقطه‌هاى دال پس از حروف عله يا متحرك گذاشته نشده است . نسخه P كه متعلق به كتابخانهء ملى پاريس است ( شماره 35 ملحق فهرست فارسى ) به خط نسخ بسيار خوش و خوانا در سال 1025 استنساخ شده است ، و اعراب كلمات عربى و حتى بسيارى از كلمات فارسى را در آن گذاشته‌اند . نقطه‌هاى دال را پس از حروف متحرك يا عله و همچنين سركش گاف را ندارد ، اما چ و پ را با سه نقطه آورده است . اين نسخه بقول منزوى از روى I استنساخ شده است . نسخهء B كه فقط شامل فصول نامهء هشتم است در مجموعه‌ايست متعلق به كتابخانهء مجلس سنا . ( « فهرست كتابهاى خطى كتابخانهء مجلس سنا » تأليف محمد تقى دانش‌پژوه و بهاء الدين علمى انوارى ، تهران : بدون تاريخ ، ج 1 ، ص 338 . شماره 22 / 531 . ) اين مجموعه شامل 25 رساله است و به خط نستعليق متعلق به قرن دهم است كه به گمان آقاى دانش‌پژوه در هند نوشته شده است . از حيث رسم الخط دال و گاف و چ و پ مانند نسخه P است ولى اصل اين نسخه با همه نسخه‌هاى ديگر فرق دارد و در واقع فصولى در آن

--> ( 1 ) - قسمتهائى از اين مجموعه به خط نسخ است . رجوع شود به نامه‌هاى عين - القضات همدانى ، ج 1 ، ص 3 .