ابو القاسم عبد الكريم القشيري ( مترجم : فروزانفر )
مقدمهء مصحح 81
رساله قشيريه ( فارسى )
اثنى و تسعين و خمسمائة . داراى 252 ورق است بقطع 17 X 24 سانتيمتر هر صفحهاى داراى 14 سطر . عكس دو نسخهء ديگر از متن عربى رساله در كتابخانهء مركزى هست . شرح رسالهء قشيرى به عربى تأليف زين الدّين ابو يحيى زكريّاى انصارى مسمّى به احكام الدّلالة على تحرير الرّسالة ، متن و شرح مخلوط و ممزوج ، تاريخ تأليف آن سال 993 ( يا 873 ) . نسخهاى در بورسه در اولو جامع نمرهء 1549 داراى 307 ورق بقطع وزيرى و نسخهاى از قرن دهم يا يازدهم هجرى ، و نسخهء ديگرى در نور عثمانيهء استانبول نمرهء 2429 در 252 ورق بقطع وزيرى بزرگ مورّخ 1123 . التحبير فى علم التذكير ، لأبى القاسم عبد الكريم بن هوازن القشيرى . نسخهاى در اياصوفيه نمرهء 1703 مورخ 636 در 138 ورق ، و نسخهء ديگر بهتر و قديمتر از آن ظاهرا از نسخ قرن ششم يا هفتم بنشان 11672 . rO در موزهء بريتانيا . تفسير قشيرى در همان سال 437 كه رساله را تمام كرد به نوشتن اين تفسير شروع كرد و آن را لطائف الاشارات فى القرآن ناميد پس از تفسير سلمى متوفّى در 412 اين قديمترين تفسير صوفيانه است . از نسخ آن يكى در كتابخانهء جار اللّه به شمارهء 119 كه جلد دوم است از يك دوره ، در 148 ورق ، حاوى تفسير از سورهء 7 تا آيهء 82 سورهء 18 ، ديگر نسخهاى در كوپرولو به نمرهء 117 كه مورّخ است به ذىالقعده 851 تا شوّال 853 و 310 ورق است و كاتب اين نسخه گويد اين را از نسخهاى كتابت كردم كه بران اين قيد بود : اين نسخه از روى نسخهاى نوشته شده است كه آن بخطّ فضل بن احمد صاعدى فراوى بوده و در 453 از كتابت آن فراغ حاصل كرده بوده و بران بخطّ خود نوشته بوده است كه تمام تفسير را در سال 450 تا 453 بر استاد قشيرى خواندم و در مجلس قرائت پسرم ابو عبد اللّه