تأثير كشف المحجوب در تذكرة الاولياء « كشف المحجوب » ص 116 : و من كه على بن عثمان الجلابىام - وفقنى الله - به شام بودم بر سر خاك بلال ، مؤذن رسول - عليه السلام - خفته ، خود را به مكه ديدم اندر خواب كه پيغمبر - صلعم - از باب بنى شيبه اندر آمدى و پيرى را اندر كنار گرفته ، چنان كه اطفال را گيرند به شفقت ، من پيش دويدم و بروپايش بوسه دادم ، و اندر تعجب آن بودم تا آن كيست و آن حالت چيست ؟ وى به حكم اعجاز بر باطن و انديشهء من مشرف شد ، مرا گفت : اين امام تو و اهل ديار تست و مرا بدان خواب اميدى بزرگست با اهل شهر خود . ص 115 : امام اعظم ابو حنيفه - رض - گويد : چون نوفل بن حيان - رض - را وفات آمد ، من به خواب ديدم كه قيامتستى و جملهء خلق اندر حسابگاهندى ، پيغمبر را ديدم - عم - متشمر ايستاده بر حوض ، و بر راست و چپ وى مشايخ ديدم ايستاده ، پيرى را ديدم نيكوروى و بر سر موى سفيد گذاشته و خد بر خد پيغمبر نهاده و اندر برابر وى نوفل را ديدم ايستاده چون مرا بديد به سوى من آمد و سلام گفت ، وى را گفتم : مرا آب ده . گفت : تا از پيغمبر - عم - دستورى خواهم ، پيغمبر - عم - به انگشت اشاره كرد تا مرا آب دهد . من از آن آب بخوردم و مر اصحاب خود را بدادم ، كه از آن جام هيچ كم نگشته بود . « تذكرة الاولياء » ص 190 و 191 ج 1 : شيخ ابو الحسن على بن عثمان الجلا [ بى ] گويد كه : به شام بودم بر سر خاك بلال مؤذن - رض - خفته بودم ، در خواب خود را در مكه ديدم كه پيغامبر - عليه السلام - از باب بنى شيبه درآمدى و پيرى را در بر گرفته ، چنان كه اطفال را در بر گيرند به شفقتى تمام من پيش او دويدم و بر پايش بوسه دادم و در تعجب آن بودم كه ، اين پير كيست ؟ پيغمبر ، به حكم معجزه بر باطن من مشرف شد و گفت : اين امام اهل ديار تست ابو حنيفه - رحمة الله عليه - . نقل است كه نوفل بن حيان گفت : چون ابو حنيفه وفات كرد ، قيامت به خواب ديدم كه جملهء خلايق در حسابگاه ايستاده بودند و پيغمبر را ديدم - عليه السلام - بر لب حوض ايستاده و بر جانب او از راست و چپ ، مشايخ ديدم ايستاده و پيرى ديدم نيكوروى و سر و روى وى سفيد ، روى به روى پيغمبر نهاده و امام ابو حنيفه را ديدم در برابر پيغامبر ايستاده ، سلام كردم گفتم : مرا آب ده . گفت : تا پيغامبر اجازه دهد ، پس پيغامبر فرمود : كه او را آب ده ، جامى آب به من داد ، من و اصحاب از آن جام آب خورديم كه هيچ كم نشد .