* مىانداخت * بر وجه طيبت حال خود و استخفاف * ايشان بدل فرومىخوردم و مىكفتم بار خدايا اكر نه آنستى كه جامهء دوستان تو دارند و الّا من ازيشان اين نكشمى هرچند كه آن طعن ايشان بر من زيادت مىشد * دل من اندر آن خوش‌تر همىكشت تا بكشيدن آن بار واقعهء من حلّ شد و اندر وقت بدانستم كى مشايخ رحمهم اللّه جهّال را از براى چه اندر ميان خود راه داده‌اند و بار ايشان از براى چه مىكشند اينست احكام ملامت به تمامى * با تحقيق آن كى پيدا كردم و باللّه التوفيق باب فى ذكر ائمّتهم من الصحابة * و التابعين و متابعتهم رضى اللّه عنهم اجمعين اكنون طرفى ياد كنيم از احوال ائمّهء ايشان از صحابه كى پيشرو ايشان * بودند و اندر معاملت قدوه * ايشانند و انفاس و قوّاد ايشان‌اند اندر احوال از پس انبيا از سابقان اوّلين از مهاجر و انصار رضوان اللّه عليهم تا تاكيدى بود مر اثبات مراد ترا ان‌شاءالله عزّ و جلّ تعالى * [ ابو بكر ] منهم شيخ الاسلام و بعد از انبيا * بهترين انام كى * خليفهء پيغمبر بود * و امام و سيّد اهل تجريد و پيشواى * ارباب تفريد و از آفات نفسانى بعيد ابو بكر بن عبد اللّه بن عثمان الصدّيق رضى اللّه عنه كى وى را كرامات مشهورست و آيات و دلايل ظاهر اندر معاملات و حقايق و اندر باب تصوّف طرفى از روزكار وى كفته شده است و مشايخ وى را مقدّم ارباب * مشاهدت داشته‌اند مر قلّت حكايت و روايتش را و عمر را رضى اللّه عنه مقدّم ارباب مجاهدت مر صلابت و معاملتش را و