نيك بود خلق نپسنديدند از آنچ به حقيقت نديدند و مجاهدتشان اكرچه بسيار بود ايشان از * حول و قوّت خود نديدند و مر خود را نپسنديدند تا از عجب محفوظ بودند پس آنك پسنديدهء حقّ بود خلق ورا نپسندند و آنك كزيدهء تن خود بود حقّ ورا * نكزيند چنانك ابليس را خلق بپسنديدند و ملائكه * وى را نپسنديدند و وى خود را بپسنديد چون پسنديدهء حقّ نبود پسند ايشان مر ورا لعنت بار آورد و آدم را صلوات اللّه عليه ملائكه نپسنديدند و كفتند أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ و وى خود را نپسنديد و كفت رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا و چون پسنديدهء حقّ بود حقّ كفت فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً ناپسند خلق و ناپسند * خود وى مرو را رحمت بار آورد تا خلق عالم بدانند كى مقبول ما مهجور خلق باشد و مقبول خلق مهجور ما لا جرم ملامت خلق غذاء دوستان حقّست از آنچ اندر آن آثار قبولست و مشرب اولياء وى كى آن علامت قربست و همچنانك همه خلق بقبول خلق خرّم باشند ايشان بردّ خلق خرّم باشند و اندر اخبار سيّد مختار آمده است عليه السلام و از جبرئيل عم از خداى عزّ و جلّ كفت اوليائى تحت قبائى لا يعرفهم غيرى الّا اوليائى امّا ملامت بر سه وجهست يكى راست رفتن و ديكر قصد كردن و سديكر ترك كردن صورت ملامت راست رفتن آن بود كى يكى كار خود مىكند و دين را مىبرزد و معاملت را مراعات مىكند خلق او را اندر آن ملامت مىكنند و اين راه خلق باشد اندر وى و وى از جمله