ص 533 ، س 10 : وَقُودُهَا النَّاسُ . . . فروزينهء آن مردم و سنگ است كه براى كافران آماده شده است . ص 353 ، س 11 : وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا . . . پهناى بهشت به‌اندازهء آسمان‌ها و زمين است كه براى پرهيزكاران آماده شده است . ص 533 ، س 13 : مِمَّا خَطِيئاتِهِمْ . . . به كيفر گناهانشان بود كه در آب خفه گشتند و روانهء آتش گرديدند . ص 533 ، س 16 : النَّارُ يُعْرَضُونَ . . . آتش است كه هر بامداد و شامگاه بر آن گردانده شوند ؛ و روزى كه رستاخيز به پا گردد ، گفته شود : خاندان فرعون را به سخت‌ترين شكنجه درآوريد . ص 533 ، س 20 : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ . . . هرگز گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شدند مرده‌اند ، بلكه زندگانند در نزد پروردگارشان . گفت : روانهاى شهيدان در درون مرغان سبز نهاده شود ، و روز به هرجا كه خواهند گردش كنند ، و شب به قنديلهايى آويخته در زير عرش بازآيند . ص 533 ، س 25 : ابردوا بالظهر . . . در نيمروز خود را سرد كنيد كه سختى گرما از تف دوزخ است . ص 534 ، س 9 : القبر روضة . . . آرامگاه ، بوستانى از بوستانهاى بهشت يا گودالى از گودالهاى دوزخ است . ص 534 ، س 12 : اذا وضع الميت . . . چون مرده در آرامگاه گذاشته شود ، يا درى از بهشت به روى او باز مىگردد يا درى از دوزخ . ص 535 ، س 2 : قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ . . . بگو آن براى مؤمنان در اين جهان و سراى ديگر ، خالص است . ص 535 ، س 4 : قالَ وَ مَنْ كَفَرَ . . . گفت : و ناگرويده را هم برخوردار سازم اندكى ، پس آنگاه كشم