ص 505 ، س 6 : يخرج اقوام . . . بيرون مىآيند اقوامى از اهل دوزخ كه سوخته و گداخته شده‌اند ، پس به در بهشت آيند و در رودى به نام رود زندگى سر و تن شويند ، پس بسان سبزه ، گوشت تازه بر تن‌شان رويد و به بهشت درآيند ، و بر پيشانىشان نوشته مىشود : آزادشدگان خدا از آتش . بهشتيان ايشان را « دوزخيان » خوانند و ايشان گويند پروردگارا ، يا ما را به آتش بازگردان يا آنچه را بر ما است بزداى . پس آنچه بر ايشان است ، زدوده شود . ص 506 ، س 2 : ستفرق امتى . . . امت من هفتاد و سه فرقه مىشوند كه همگى در آتشند بجز يكى . ص 506 ، س 27 : لَيْسَ لَكَ . . . [ اى پيامبر ] ، هيچ كارى به دست تو نيست . ص 506 ، س 28 : إِنَّ اللَّهَ لا . . . خدا گناه شرك را نمىآمرزد ، ولى فروتر از آن را براى هركه بخواهد ، مىآمرزد . ص 507 ، س 3 : وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ . . . و كسانى كه با خدا خداى ديگرى نمىخوانند و نفسى را كه خدا حرام كرده است جز به حق نمىكشند و زنا نمىكنند الخ الآيه . ص 507 ، س 6 : إِلَّا مَنْ تابَ . . . مگر كسى كه توبه كند و ايمان آرد و كار نيك كند . ص 507 ، س 22 : لا تَقْنَطُوا مِنْ . . . از رحمت خدا نوميد مشويد . ص 508 ، س 2 : إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ . . . خدا همهء گناهان را مىآمرزد . . . خدا همهء گناهان را از خرد و بزرگ و نهان و آشكار و شبانه و روزانهء آن را مىآمرزد . ص 508 ، س 6 : إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ . . . خدا همهء گناهان را مىآمرزد و باك ندارد . ص 508 ، س 8 : إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ . . . او آمرزندهء مهربان است .