ص 386 ، س 17 : ارنا الله . . . خدا را آشكارا به ما بنماى . ص 387 ، س 11 : وجوه يومئذ . . . ر . ك : ص 34 ، س 21 . ص 387 ، س 15 : وَ لا يَنْظُرُ . . . خدا به ايشان ننگرد يعنى رحمت‌شان نكند . ص 387 ، س 23 : هَلْ يَنْظُرُونَ . . . آيا هيچ مىبيوسند جز اينكه خدا به نزد ايشان آيد ؟ ص 387 ، س 24 : انظرنى حتى . . . منتظر من باش تا به نزد تو آيم . ص 387 ، س 27 : لا تَقُولُوا . . . مگوييد مراعات ما كن بلكه بگوييد منتظر ما باش . ص 387 ، س 28 : انْظُرُونا نَقْتَبِسْ . . . درنگ كنيد ما را تا از روشنايى شما خويشتن را روشنايى فروزيم . ص 388 ، س 24 : فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ . . . آنان كه رويشان سياه گردد . به ايشان گفته شود : آيا پس از باور خود كافر شديد ؟ ص 388 ، س 26 : اما من اوتى . . . اما كسى كه نامهء عملش به دست چپش داده شود . ص 388 ، س 27 : إِنَّهُ كانَ . . . او به خداى بزرگ باور نمىآورد . ص 389 ، س 5 : وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ . . . خدا با ايشان سخن نگويد . . . و به ايشان نگاه نمىكند . . . و پاكشان نمىكند . ص 389 ، س 9 : قال البنى . . . پيامبر ( ص ) گفت : شما چنان‌كه ماه شب چهارده را مىبينيد ، خداى خود را خواهيد ديد و از ديدار او سير نخواهيد شد و واگرفته نخواهيد شد .