ص 375 ، س 10 : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ . . . هركس كارى نيك بياورد ، او را ده برابر آن باشد . . . ماه رمضان آن است كه قرآن در آن فرود آمده است . ص 376 ، س 14 : لو علم العارفون . . . اگر عارفان گمان برند كه پروردگارشان را در بهشت نمىبينند ، از حسرت و اندوه دلهاشان مىتركد . ص 376 ، س 19 : الهى ما . . . خدايا ، دنيا جز به ياد تو گوارا نيست و نه آخرت جز به بخشايش تو و نه بهشت جز به ديدار تو . ص 376 ، س 24 : ما اصنع . . . ريحان را چه كنم ؟ رحمان كجاست ؟ ص 377 ، س 2 : اذا دخل . . . چون بهشتيان به بهشت درآيند ، خداوند به ايشان وحى كند كه شما را نزد من نويدى است . ص 377 ، س 11 : بينا اهل الجنة . . . در آن ميان كه بهشتيان در بهشتند ، ناگاه نورى بر ايشان مىتابد و اينك پروردگار تبارك و تعالى مشرف بر ايشان است . پس در بهشت چيزى داده نمىشوند كه خنك‌كننده‌تر چشمان و شادمان‌كنندهء دل‌هاشان از نگاه كردن به پروردگار عز و جلّ باشد . چون از ايشان محتجب گردد ، نور و بركتش در ايشان روان باشد . ص 377 ، س 27 : ان فى الجنة . . . در بهشت اسبانى زين و يراق كرده است كه مؤمنان سوار مىشوند و به ديدار خدا مىروند . ص 377 ، س 29 : اذا رايت . . . چون آنجا را ببينى ، نعمت و ملكى بزرگ بينى . ص 378 ، س 10 : من الملك . . . از پادشاهى كه ملكش زوال نيابد به پادشاهى كه ملكش زوال نيابد ، از زنده‌اى كه نميرد به زنده‌اى كه نميرد ، از ارجمندى كه خوار نشود [ به ارجمندى كه خوار نشود ] .