الباب العشرون قولهم فى الايمان قال : « الايمان عند الجمهور منهم قول و عمل و نية و معنى النية هو التصديق » . و اين از بهر دو معنى است : يكى شرعى و ديگر حقيقى . شرعى آن است كه بيشترين اين طايفه مذهب اهل حديث دارند ؛ و مذهب اهل حديث اين است كه : الايمان قول باللسان و تصديق بالقلب و عمل بالاركان ، و در كتاب بر صحت اين قول خبرى روايت كرد و گفت : « و روى عن النبى صلى الله عليه و سلم من طريق جعفر بن [ محمد ] الصادق عن آبائه رضى الله عنهم انه قال : الايمان اقرار باللسان و تصديق بالقلب و عمل بالاركان » . و نيز خبرى ديگر از پيغمبر عليه السلام آورده‌اند كه گفت : الايمان بضعة و سبعون بابا اعلاها شهادة ان لا إله الا الله و ادناها اماطة الاذى عن الطريق و اين هر دو خبر معروف‌اند و درست ، لكن نزديك علماى ما رحمهم الله اعمال ايمان نيست ، از بهر آنكه ضد ايمان كفر است ، اگر طاعت ايمان بودى معاصى كفر بايستى . چون باتفاق معاصى كفر نيست بايد كه اطاعت ايمان نباشد . و ديگر معنى آن