ناصر خسرو

1

وجه دين ( فارسى )

آغاز كتاب « 1 » بسم اللّه الرّحمن الرّحيم حمد و سپاس مر آفريدگارى را « 2 » كه عالم پيدا را از عالم پنهان پديد آوريده مر آثار آن را اندرين نمائيده و مر خرد را اين « 3 » بآثار آن جلوه كنانيده و مر جوهر ثابت را در عالم پيدا اندر معرض عرض ذيل پوشانيده و اعراض بازپسين را بگوهر قائم قابل گردانيده تا خردمند ببيند « 4 » به چشم دل حاجتمندى جوهر قوى بعرض ضعيف و بىنياز نداند لطيف را از كثيف چنان كه وابسته است نيازمند كثيف با لطيف و پاك است جفت كنندهء اضداد از جفت بودن بروئى از رويها بد آنچه جفت مر جفت را ضدّ است و دور است از وى اثبات كه نفى ضدّ آنست بلكه وى پديدآورندهء هر دو است . و درود بر پيغمبر برگزيدهء او كه فصيح‌تر است از گروه خلق اندر عرب و عجم و فرو فرستاده يعنى نفى و اثبات بر وى بكتابى و بر حرفى بعدد تمام به زبان پيغمبران و امامان حق و بنام محمّد مصطفى و ترجمان كتاب خداى و دين او و زبان كتاب خداى و بنياد شريعت بتن پاكيزهء صفوت او از مركب طبيعت و بجان پاك سرّ خداى كه خزينهء وديعت است يعنى امام علىّ المرتضى و برگزيدهء فرزندان ايشان كه ملكان دنيا و ملكان عقبىاند و دليلانند بسوى هدا و

--> ( 1 ) نخ : آغار ، كه ظاهرا غلط مستنسخ است . ( 2 ) نخ : آفريده‌گار . ( 3 ) عين عبارت نخ اينست و ظاهرا « اين » زيادى است . ( 4 ) نخ : بوبيند .