ولى مردم تعبيرات گوناگونى از اين واقعيت دارند . « 1 » برخى در استعمال مجاز و بيش از حد زياده‌روى مىكنند و به‌گونه‌اى دچار شبهات لفظى مىگردند كه حقيقتاً از آن برى مىباشند و درواقع قلب آنها تسليم توحيد محض و تنزيه خداوند تعالى است . توجه به پيامبر صلى الله عليه و آله و يارى خواستن از ايشان چنان‌كه ذكر شد ما اعتقاد قطعى و محكم داريم كه اصل در يارى خواستن ، استغاثه ، صدازدن و مسألت از خداست و تنها او يارىكننده و فريادرس و اجابت‌گر است و خود فرموده است : « وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ » . « 2 » بنابراين هركس از مخلوقى كمك بخواهد يا فريادخواهى كند يا صدايش زند يا از او طلب نمايد - خواه زنده يا مرده - و اعتقادش اين باشد كه او خودش مستقلًا بدون استعانت از خدا ضرر يا نفع مىرساند ، اين فرد مشرك است . و ليكن خداوند اجازه داده است كه مردم ، برخى از برخى ديگر كمك بگيرند يا فريادرسى بخواهند وفرمان داده كه هركس از او كمك خواسته مىشود ، كمك كند و هركه مورد فريادرسى قرار مىگيرد به يارى او بشتابد

--> ( 1 ) . اين نكته بحث مفصلى تحت عنوان « مجاز عقلى و كاربرد آن » دارد . ( 2 ) . غافر : 60 ؛ پروردگارتان گفته است بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را .