عطا گرديده است و خداوند عزّ وجلّ شفاعت را درمورد هركس كه با توحيد از دنيا برود مىپذيرد . اين سخن ثابت شده كه برخى از اصحاب از پيامبر صلى الله عليه و آله طلب شفاعت كردند و پيامبر صلى الله عليه و آله نفرمود چنين درخواستى شرك است ، تو بايد از خدا طلب كنى و چيزى را براى او شريك قرار ندهى . و پيامبر مىفرمود : ان‌شاء اللَّه چنين خواهم كرد . اين روايت را « ترمذى » در سنن در باب « ما جاء في صفة الصراط » آورده و آن را حسن دانسته است . همين‌طور درخواست شفاعت از ديگر اصحاب نيز مطرح گرديده است . اگر طلب شفاعت از حضرت در دنيا و در زمان حيات ايشان صحيح است مىتوان گفت كه آن امر بعد از وفات حضرت نيز اشكالى ندارد ؛ بنابرآن‌چه اعتقاد اهل سنت و جماعت در مورد حيات برزخى انبيا است و پيامبر ما محمد صلى الله عليه و آله كامل‌ترين و بزرگ‌ترين آنها در اين زمينه است ، چراكه سخن را مىشنود و اعمال امت بر او عرضه مىشود و از خدا برايشان طلب استغفار مىكند و خداى را حمد مىكند و صلوات مصلّين به او مىرسد ؛ حتى اگر در دورترين نقطهء اين سرزمين باشد ، همان‌گونه كه در حديثى - كه جمعى از حفاظ حديث آن را صحيح دانسته‌اند - اين مطلب آمده است : « حياتي خير لكم تحدثون ويحدث لكم