تقرب به خداوند و واسطهء برآوردن حاجت باشد و ملاك در انتخاب وسيله آن است كه اين وسيله داراى ارزش و حرمت ، نزد كسى باشد كه به او توسل مىشود . لفظ وسيله در آيه عام است ، هم شامل اشخاص بافضيلت ؛ مانند پيامبران و صالحان در حيات و پس از وفات مىباشد و هم شامل اعمال صالحى كه به آن مأمور هستيم و توسل به آن اعمال بعد از اتمام آن مىشود . در احاديث و اخبارى كه خواهى ديد اين امر به‌وضوح ديده مىشود ؛ پس گوش بسپار و شاهد باش تا بنگرى كه چگونه توسل به پيامبر صلى الله عليه و آله قبل و بعد از وجود پيامبر صلى الله عليه و آله در دنيا و بعد از وفات حضرت در برزخ و روز قيامت ، ثابت گرديده است . توسل به پيامبر صلى الله عليه و آله در حيات و پس از وفات ايشان از « عثمان بن حنيف » نقل شده كه مردى نابينا خدمت حضرت رسول صلى الله عليه و آله رسيد و از نابينايى خويش شكايت كرده گفت : كسى را ندارم كه مرا راهبرى كند لذا زندگى برايم دشوار گرديده است ، حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : « ائت الميضاة فتوضأ ثمّ صلّ ركعتين ثمّ قل : اللّهم إنّي أسألك وأتوجّه إليك بنبيّك محمّد صلى الله عليه و آله نبيّ الرحمة يا محمّد إنّي أتوجّه بك إلى ربّك فيجلي لي عن بصري ، اللّهم شفعه في