بود ، به تحصيل علوم دينى پرداخت و علوم لغت ، حديث ، تفسير ، فقه و اصول را از بزرگان حرمين شريفين فراگرفت ؛ سپس به الأزهر مصر رفت و فوق ليسانس و دكتراى خود را از دانشكدهء اصول دين آن دانشگاه دريافت كرد ، او همچنين با مهاجرت به هند ، پاكستان ، شام و مغرب ، نزد علماى آن ديار تلمّذ كرده و با آرا و عقايد مذاهب گوناگون آشنا گرديد . علوى مالكى پس از رحلت پدرش ، در سال 1391 ق . بر كرسى تدريس و تبليغ و ارشاد در جايگاه پدر در مسجدالحرام تكيه زد و استقبال بىنظير طلاب از دروس او ، جايگاهى و الا و برتر در موقعيت‌هاى علمى و دينى به او بخشيد ، همچنين سالها در دانشگاه ملك عبدالعزيز به تدريس معارف دينى پرداخت ؛ ولى وضعيت حاكم و آزادگى روحى او و انديشهء خدمت به دينِ اصيل و تحريف نشده ، مانع از ادامهء همكارى او شد و با استعفا از دانشگاه ، به كرسى تدريس مسجدالحرام بازگشت و اصرار وزير آموزش عالى در ادامهء اين همكارى مؤثّر واقع نشد و او ترجيح داد در مجالس وسيع‌تر و زمينه‌اى آزادتر به خدمت علم بپردازد ؛ لذا وقتى وزير علوم ، حقوق او را به خانه‌اش مىفرستد از پذيرش آن خوددارى كرده و آن را به صندوق دانشگاه برگرداند . زهد او در كناره‌گيرى از مناصب و موقيعت‌هاى سياسى