عبد الجليل قزوينى رازى
612
نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى )
سوره به صورت بمعنى دو سوره است ، أمّا آنچه گفته « در نماز نخوانند » دروغى محض است كه هم در فرايض و هم در نوافل خوانند امّا فاصله نكنند بتسميه كه هردو به حكم يك سوره است أمّا در جامع أمير المؤمنين و در جامع مرتضى علم الهدى « 1 » [ از بهر آن ] بقاعدهء چهار سوره نوشته كه كتابت ديگر است و قراءت ديگر ، دليل بر اين آنست كه باتّفاق قرّا و علما و فقها سوره أنفال و سورهء توبه يكى است و در قرآن دو نويسند فاصله بسرخى « 2 » و شرح آيات ظاهر است و اين هردو يك سوره است از سبع طوّل لانّهم يرونهما واحدة لأنّهما نزلتا جميعا فى مغازى رسول اللّه ( ص ) ؛ روايت « 3 » است كه « اعطيت السّبع الطّوّل مكان التّوراة ( الخبر ) و اين هفت سوره است ؛ بقره ، و آل عمران ، و سورة النّساء ، و المائدة ، و الأنعام و الأعراف و هفتم سورة الأنفال است با توبه از سبع طول « 4 » ، تا هم خبر رسول ( ص ) درست باشد ، و هم قول قرّا و علما حقيقة و علىّ بن الحسين الواقدى و غير او در كتب آوردهاند كه اين هردو يك سوره است و اگرچه دو نويسند تا بداند كه قرائت دگر باشد و كتابت ديگر ؛ و ابن مهران از مقريان معتبر است سنّى است نه رافضى قولش حجّت باشد در كتاب « المقاطع و المبادى » در وقوف آورده كه : سورهء « و الضّحى » و « ألم نشرح » يك سوره است ، برگيرد و بخواند تا بداند ، و اين صورت بدان ماننده است كه مذهب خواجه ناصبى چنانست كه « آمين » از خاتمهء « فاتحه » است و تارك آن ملحد و رافضى است با اين همه در هيچ مصحفى ننوشتهاند و مصحفى « 5 » بخطّ عثمان بن عفّان در جامع دمشق هست بر سر تربت أمّ كلثوم و در آخر « الحمد » « آمين » ننوشته است اكنون از سه وجه خالى نيست ؛ يا خدا و مصطفى و عثمان و همهء صحابه ندانستهاند آنچه خواجه ناصبى دانسته ، يا مصحفها همه بخطا نوشتهاند ، يا خود « آمين » نه از « الحمد » است ؛ پس درست شد كه آن
--> ( 1 ) - در هردو نسخه : « و در جامع على موسى الرضا » و دليل بر تصحيح آنست كه نام حضرت رضا ( ع ) در ميان نيست بخلاف علم الهدى ( ره ) . ( 2 ) - يعنى با فاصلهاى به خط سرخى . ( 3 ) - در اصل : « روايتى » . ( 4 ) - طول جمع « طولى » است مؤنث أطول ؛ قال الطريحى ( ره ) فى مجمع - البحرين فى « ثنى » : « اعطيت السبع الطول مكان التوراة ، و اعطيت المائتين مكان الانجيل ، و اعطيت المثانى مكان الزبور ، و فضلت بالمفصل » و طبرسى ( ره ) نيز همين را در فن چهارم از فنون هفتگانهء مقدمهء مجمع البيان نقل كرده است ، و همچنين ساير مفسران و علماى حديث . ( 5 ) - ح : « و مصحف » .