باز داد « 1 » جبرئيل را ديد گفت : اللّه اكبر ، جبرئيل گفت : جعفر از حبشه بازرسيد ، سيّد گفت : اللّه اكبر ، در حال آواز آمد كه فاطمه بحسين بن على بار بنهاد « 2 » گفت : اللّه أكبر ، جبرئيل گفت : خدايت مىفرمايد كه : بعد از هرفريضه‌اى اين سه بار بسنّت مىگوى « 3 » : اللّه أكبر ، اين سنّت شد و هنوز در شيعت باقى است اگرچه خواجه سنّى است پندارى نه بسنّت مصطفى است كه سنّت را بدعت خواندن نه علامت سنّيى باشد پس اين سه بار اللّه أكبر گفتن نشان دوستى جبرئيل و حسين و جعفر است نه علامت دشمنى بو بكر و عمرست « 4 » ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . آنگه گفته است : « فضيحت بيست و نهم - رافضى چون گربه روى بيك دست شويد و مخالفت على كرده‌اند اندرين برمّت « 5 » كه او وضو چنان كرد كه ما كنيم » . اما جواب اين شبهت اوّلا آنست كه نه خواجه هفتاد سالست كه استنجا بيك دست كند با حصول عين نجاست ؛ و رواست ، اگر شيعت باقتدا برسول و ائمّه روى بيك دست شويند مگر نقصان وضو نباشد ، و چون حق تعالى در نصّ آيه گفت : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ ؛ الآية « 6 » و از ظاهر آيه معلوم و مفهوم نيست كه بيك دست يا به دو دست ، اگر بعضى فقها را برسد كه باجتهاد يا بخبرى واحد حمل آيه كنند بر دو دست ؛ صادق و باقر را برسد كه حملش كنند بر يك دست باخبار متواتر بلكه بمذهب شيعت منصوص عليه است . و نيز آنكه شيعت را قاعده نيست كه بدستى كه كون شويند هم بدان دست روى شويند « 7 » امّا مشابهت بگربه ؛ اگر كور نيست فعل گربه در وضو بايست كه تمام بديدى اگرچه روى بيك دست شويد گربه ليكن بعد از آن سه كرّت « 8 » افسار با سر كند و با فراز گوش « 9 » درآورد

--> ( 1 ) - چند نفر از فقهاء - رضوان اللّه عليهم - اين حديث را از اين كتاب نقل كرده‌اند رجوع شود بتعليقهء 204 . ( 2 ) - در برهان قاطع گفته : « بار نهادن كنايه از زادن باشد » . ( 3 ) - ع ب ن : « ميگوئى » ح د : « بگوى » . ( 4 ) - ح د : « نشان دوستى جبرئيل و جعفر طيار و حسين است نه دشمنى ابو بكر و عمر و عثمان » . ( 5 ) - در منتهى الارب گفته : « رمه بمنعى جمله و سائر مىباشد و الاصل ان رجلا دفع الى آخر بعيرا بحبل فى عنقه فقيل لكل من دفع شيئا بجملته : أعطاه برمته » يعنى همكى . ( 6 ) - آيهء 6 سورهء مباركهء مائده . ( 7 ) - م ب باضافهء « بلكه چيزى خورند » در اينجا . ( 8 ) - ع : « بعد از سه كرت » . ( 9 ) - م ب : « تا فراز گوش » در برهان ضمن ذكر معانى « فراز » گفته : « 01 - بالا و نشيب و زير و زبر را گويند و به اين معنى هم از اضداد است » .