و عرف كه لقب بد نقصان مرتبه و خلل دين و اعتقاد نكند كه قول دشمنان را بس اثرى نباشد بدان حجّت كه باجماع مسلمانان بهترين همهء مخلوقان « 1 » محمّد مصطفى ( ص ) است او را صناديد قريش و كفّار مكّه لقبهاى بد نهادند چون شاعرش خواندند و كاهن ، و ساحر ، و كذّاب ، و يتيم بو طالب ، و درويش ، و مجنون ؛ و مانند اين تا آيات « 2 » آمد كه : اين نه چنين است « 3 » كه شما مىگوئيد ؛ محمّد امين است ، و صادق ، و رسول و نبى ، و بشير ، و نذير ، و سراج منير « 4 » و طهر و طاهر ، و حاشر ، و شفيع ، و طه ، و يس « 5 » و حم ، و مزّمّل ، و مدّثّر ، و نور ، و هدى ، و مرسل ، و حامد ، و محمود ، و أحمد ؛ و امثال اين كه لقب مصطفى آن باشد كه خداى تعالى نهد نه آنكه كفّار و اعداء اسلام ، پس اگرچه ناصبيان اين طايفه را لقب بد نهند اقتداءا « 6 » بصناديد مكّه چنان كه برشمرده است دين و اعتقاد و مذهب ايشان را خللى نكند ، لقب اين طايفه آن باشد كه خداى تعالى نهاده است در قرآن هشتاد و اند جا مؤمنشان مىخواند و بمؤمنى خطاب مىكند و لقب دومشان مثل « 7 » مصطفى نهاده است آن روز كه على را بشارت داد و گفت : « أنا شجرة الهدى ، و علىّ أصلها ، و فاطمة فرعها ، و الحسن و الحسين ثمرها ، و شيعتنا أوراقها « 8 » . بدگر وقت « 9 » گفت : يا علىّ أنت و شيعتك هم الفائزون ، امير المؤمنين گفت : اولئك شيعتى حقّا . حسين « 10 » على روز طفّ گفت : و شيعتنا فى النّاس أكرم شيعة « 11 » و از هريك از ائمّه مانند اين مذكور است و موحّد و معتقد ؛ و مانند اين القاب . پس لقب شيعت آن باشد كه خدا و مصطفى و امامان نهند نه آنكه ناصبيان و خارجيان نهند ، و بعد ازين شرحى برود در جواب هركلمتى كه اين انتقالى بو جهلى آورده است ان شاء اللّه تعالى .

--> ( 1 ) - ح د : « مخلوقات » . ( 2 ) - م ب : « تا آيات قرآنى » . ( 3 ) - ح د : « كه او نه اينست » . ( 4 ) - در نسخ : « و سراج و منير » . ( 5 ) - در نسخ : « طس » . ( 6 ) - نسخ : « اقتدا » . ( 7 ) - « مثل » فقط در سه نسخهء « ع م ب » است . ( 8 ) - براى تحقيق در اين حديث رجوع شود بتعليقهء 192 . ( 9 ) - ح د : « و در آن وقت » . ( 10 ) - م ب : « و حضرت حسين » . ( 11 ) - م ب باضافهء عجز بيت نيز به اين صورت : « و مبغضنا يوم القيامة يخسر » براى ملاحظهء مأخذ اين بيت رجوع شود بتعليقهء 193 .