عبد مناف ؛ چهار پسر داشت يكى : عبد العزّى ، ديگر عبد مناف ؛ نام دو بت ، و خزيمة بن مدركه از اجداد رسول بود نه هبل « 1 » را او نصب كرد ! ؟ و هبل را « هبل خزيمه » گفتندى ، مؤمن فرزندان را اضافت چون وا بت كند ! ؟ « 2 » و مؤمن هبل را چون نصب كند ! ؟ و بو طالب را نام عبد مناف بود ، و بو لهب را عبد العزّى ، و عبد المطّلب كافر بود » . امّا جواب اين كلمات بعضى درست و بعضى نادرست يك يك گوش بايد داشتن تا بتوفيق خداى تعالى گفته شود ان شاء اللّه تعالى ؛ و به الثّقة و المعونة . اما آنچه گفته است كه : « قصىّ پدر عبد مناف بود و چهار پسر داشت و اسامى ايشان مضاف بود ببتان » بيچاره اگر دعوى علم تواريخ مىكند بايستى كه از معانى

--> - قاص و اسمه زيد و انما سمى قصيا لانه قصا عن قومه فكان فى بنى عذرة يقال : قصا الرجل يقصو قصوا ، و الناحية القصوى و القاصية واحد و هى البعيدة ( الى آخر ما قال ) » و در منتهى الارب گفته : « قصىّ كسمىّ پسر كلاب است و نامش زيديا مجمع » پس بضمّ قاف و فتح صاد و تشديد ياء در آخر است . و ابن عنبه در فصول فخريه گفته ( ص 84 نسخهء چاپى ) : « و قصى بن كلاب بن مرّه بن كعب بن لؤىّ بن غالب ؛ نام او « زيد » است و او را « مجمع » مىخوانند از بهر آنكه قبايل قريش را جمح كرد و در مكه نشاند » . ( 1 ) - ابن دريد در اشتقاق گفته : ( هنگامى كه قبائل كلب بن و بره را مىشمارد ) : « و منهم جناب بن هبل و هبل فعل ( بضم الهاء و فتح الباء ) اما من الهبل و هو الثكل من قولهم : لامك الهبل أى الثكل ، أو من قولهم : رجل مهبل اذا كان ثقيلا كثير اللحم ، و هبل صنم كانت تعبده قريش فى الجاهلية ( تا آخر كلام او ) » و طريحى ( ره ) در مجمع البحرين گفته : « و هبل كصرد اسم صنم رمى به على ( ع ) من ظهر الكعبة فأمر به فدفن فى باب بنى شعبة » و صدوق ( ره ) در من لا يحضره الفقيه بسند خود از حضرت صادق ( ع ) نقل كرده در حديث « المأزمين » : « قال ( ع ) : انه موضع عبد فيه الاصنام و منه اخذ الحجر الذى نحت منه هبل الذى رمى به على ( ع ) من ظهر الكعبة لما علا ظهر رسول اللّه ( ص ) فأمر به فدفن عند باب بنى شيبة فصار الدخول الى المسجد من باب بنى شيبة سنة لاجل ذلك » . و شهيد اوّل ( ره ) در كتاب اللمعة در باب طواف گفته : « از سنن طواف غسل است ( تا آنگه گفته ) و الدخول من باب بنى شيبة » و شهيد ثانى ( ره ) در شرح عبارت گفته : « ليطأهيل » و خواجوى كرمانى ( ره ) در قصيدهء نونيهء معروفه‌اش در وصف أمير المؤمنين عليه السلام گفته : « قاضى دين رسول ، خازن گنج بتول * قامع كيش هبل ، ما حى نقش وثن » ( 2 ) - م : « و مؤمن فرزندان را » ( ح : « فرزندان خود را » ) چون اضافه ببت كند ؟ ! » .