اساس چاپ كنونى كتاب نقض بر اين نسخه بوده است ، و به گمان غالب نسخهء « ع » اصل و مأخذ چهار نسخهء معتبر « ث ، م ، ب ، ن » است بدلايل و شواهد فراوان از جمله : در هنگام مقابلهء نسخه‌ها در بسيارى از موارد ديديم هرجا كه در نسخهء « ع » كلمه‌اى به صورت ناخوانا نوشته شده ، نسخه‌هاى چهارگانهء ديگر هريك آن كلمه را چيز ديگرى خوانده و به صورت ديگرى نوشته است ، و در برخى موارد اصلا آن كلمهء ناخوانا را بعضى از نسخه‌ها ننوشته و جاى آن را سفيد گذاشته‌اند ، و در نتيجه بسيارى از اختلافات نسخ از آنجا ناشى شده است . ديگر آنكه در چند جا كه در نسخهء « ع » بعلّتى مطلب گسيخته يا پس و پيش شده ، و يا اصلا مطالبى ساقط شده است ، همهء چهار نسخهء ديگر بهمان‌گونه دچار اضطراب و درهم ريختگى شده‌اند . و اين نشانه‌ها دليل قاطع است بر آنكه نسخهء « ع » اساس چهار نسخهء مذكور است ، يا بواسطه و يا بىواسطه ، يعنى هريك از آن نسخ يا مستقيما از روى نسخهء « ع » نوشته شده است و يا از روى نسخهء ديگرى كه آن مأخوذ از نسخهء « ع » بوده است . بهر حال اين نسخه با همهء اهميتى كه دارد از عيب و ايراد خالى نيست و عيوب آن بقرار زير است : 1 - اول و آخر نسخه افتادگى دارد . از اول حدود دو برگ و از آخر حدود يكى دو صفحه چنان كه اشاره شد . 2 - گويا برخى از برگهاى نسخه درهم بوده ، و يا كسى كه ميخواسته آنها را وصّالى و صحّافى كند نتوانسته ترتيب آنها را رعايت نمايد ، در نتيجه نظم بعضى از صفحات را بهم زده ، و پدرم بادقت و كوشش بسيار اين بهم‌ريختگى را پيدا كرد و آن را به صورت درستى اصلاح نمود تا نسخه به شكل اصلى خود درآمد . اين موضوع را در صفحهء 28 و 45 ملاحظه فرمائيد . 3 - قسمتى از اواخر كتاب كه مشتمل بر پنج فضيحت است از نسخهء « ع » افتاده است و به تبع آن از نسخه‌هاى ب ، م ، ن ( اين نكته را در صفحات 601 ، 602 ، 617