عبد الجليل قزوينى رازى

306

نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى )

گردانند خاك بر سر ايشان و بر سر همه ملحدان كه بارى تعالى بحفظ شريعت و اسلام وعده كرده است تا بقيامت : لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ « 1 » . پس آنگه گفتند : يكى از ما بحدود خوراسان « 2 » و ماوراء النّهر شود و آنجا دعوى كند . گفتند كه : لايق نباشد كه آنجا غلبه اصحاب بو حنيفهء كوفى دارند و ايشان وجوب معرفت خداى تعالى بعقل و نظر گويند و منكر تعليم و تقليد باشند ؛ از آن نااميد شدند . و گفتند : بولايت مازندران و قم و كاشان رويم ؛ دگر باره گفتند : سخن ما با ايشان درنگيرد كه : ايشان وجوب معرفت بعقل و نظر گويند ، و امام معصوم دانند ، و منكر تعليم و تقليد باشند با ايشان هم درنگيرد ، گفتند : بحدود مكّه و يمن و طائف و جبال و حدود ديلمان سخن ما هم مقبول نباشد كه آنجا غلبه زيديان دارند و ايشان بعدل و توحيد گويند و معرفت از طريق نظر دانند دون خبر . آنگه اتّفاق كردند اتّفاقشان برين افتاد كه محمّد دندان - عليه اللّعنة هم در آن حدود مىباشد باصفهان و ولايت همدان و كره و نهاوند و هرو گرد « 3 » كه همه مشبّهه بودند ، و حنفيانى كه امروز هستند در اصفهان و همدان آن وقت نبودند و غلبه مشبّهه داشتند و آن ملعون آنجا قرار گرفت و مىگشت و مىگفت : خداى تعالى جسم است و شكل و صورت دارد ، و صعود و نزول كند ، و چون بر عرش مقيم باشد پائى بشرق دارد و پائى بغرب ، و خايه‌اش چند كوه « 4 » احد است ، و هرشب آدينه بر خرى نشيند « 5 » و به زمين فرود آيد و در مساجد مشبّهه نزول كند ، و طعام و شراب خورد و خرش را علف بايد ، و پيش از انقلاب صبح با عرش شود - تعالى و تقدّس عمّا تقول المشبّهة و المجسمّة و المجبّرة علوّا كبيرا .

--> ( 1 ) - از آيهء 33 سورهء مباركهء توبه ، و 28 سورهء مباركهء فتح ، و 9 سورهء مباركهء صف . ( 2 ) - ث م ب ح : « خراسان » . ( 3 ) - م ب : « بروگرد » ح د ندارند . ( 4 ) - ح د : « چند برابر » م ب : « چون كوه » و متن صحيح و « چند » در اين قبيل موارد بمعنى مطلق اندازه و مقدار است و در تفسير ابو الفتوح ( ره ) و همچنين در ساير كتب مؤلفه در آن زمان بطور كثرت در اين معنى استعمال شده است براى ملاحظهء شواهد آن رجوع شود بتعليقهء 124 . ( 5 ) - براى تحقيق در اين موضوع رجوع شود بتعليقهء 53 .