سماعا و قراءة » و ما ترجمهء او و سه فرزندش را از فهرست منتجب الدّين نقل كرده‌ايم ( ص 515 تعليقات ) . و نيز مصنّف نام وى را جزء علماء شيعه ذكر نموده است ( ص 211 ) . و مصنف ( ره ) وى را در مقدّمهء كتاب به اين عبارت توصيف و معرّفى كرده : « و پيش برادر مهترم أوحد الدّين الحسين كه مفتى و پير طايفه است - مدّ اللّه عمره و أنفاسه - فرستاد » و چون اسم اين برادر بزرگ مصنّف حسين بوده است پدر را ابو الحسين ميگفته‌اند و منتجب الدين و رافعى وى را به آن معرّفى كرده‌اند . 2 - الامير الامام أبو منصور المظفّر العبّادى ؛ كه در ص 522 مصنّف نقض به اين مطلب اشاره كرده است . و وى از مشاهير و اعاظم علماى اسلام بوده كه ترجمهء وى را مفصلا در تعليقات ديوان قوامى رازى ( ص 247 - 249 ) و تعليقات نقض در تعليقهء 149 ( ص 1095 - 1096 ) نقل كرده‌ايم . تاريخ تصنيف كتاب شروع بتأليف « بعض فضايح الرّوافض » طبق تصريح مصنّف آن زمان سلطنت محمّد بن محمود سلجوقى بوده است زيرا شيخ عبد الجليل گفته ( ص 12 ) : « چنان كه ما بر امام حق - ضاعف اللّه دولته - ثنا گفته‌ايم او سلطان سعيد محمّد بن محمود را قدّس اللّه روحه - كه تأليف در عهد دولت و حيات او اتّفاق افتاده بود مدحى و ثنائى گفته است ( تا آخر ) » و مراد از « سلطان نامبرده » غياث الدّين ابو شجاع محمّد بن محمود بن محمّد بن ملكشاه سلجوقى است كه جلوسش بر تخت سلطنت در اواخر سال 547 قمرى هجرى ، و وفاتش در سلخ ذى القعدهء 554 بوده است . و ختم تأليف طبق تصريح خود مؤلّف در آخر كتابش 555 بوده است ( ص 646 ) پس مبدء تأليف در اثناى زمان سلطنت سلطان مذكور « از اواخر سال 547 تا سلخ ذى القعدهء 554 » ، و منتهاى آن محرّم سال 555 بوده و در سال 556 نيز كتاب منتشر شده بوده است بدلالت عبارت شيخ عبد الجليل در آغاز نقض ( ص 2 ) : « در ماه ربيع الاول 556 . . . . . بما نقل افتاد ( تا آخر ) » . اما در متن كتاب مذكور ( ص 343 ) مطلبى به چشم مىخورد كه با آنچه ياد شد منافات دارد و آن اينكه گفته : « تا اندرين وقت