شهيد شده بتيغ ملاحدهء ملاعين ؛ و برادرانش بهاء الدّين و مجد الدّين ، و آثار خيرات ايشان از مدارس و مساجد و پولها « 1 » و رباطها و مشاهد و ردّ مظالم و صلات كه در اين كتاب احتمال نكند ، و خال ايشان صفى كاشى معمار مدرسهء كاشان ، و عميد بركهء رازى ، و عميد بو الوفاء ، و نور الدّولهء رازى ، و صفىّ الدّين أبو المحاسن الهمدانى كه مشهد عبد اللّه موسى « 2 » بن جعفر فرموده است باوجان « 3 » ، و شرف الدّين نوشروان خالد وزير حضرت خلافت ، و عماد عارض كه وزير شد ، و صفى بو سعد ، و مهذّب عبد الكريم در گجينى « 4 » ، و شرف « 5 » أبو رجاء ، و اثير الدّين الحسن بن العلاء الحمرمى « 6 » ، و مسلم قريش خود از مقدّمان « 7 » بوده است و صولت و عظمت و پادشاهى او معروف است و قبّهء عسكريّين علىّ نقى و حسن عسكرى عليهما السّلام بسرّ من رأى او فرموده است و از رفعت درجه آنجا مدفون است * « 8 » ، و بعد از آن كمال ثابت قمّى ، و رضى بو سعد مستوفى خوافى ، و مكين بو الفخر قمّى ، و كيا مختصّ الدّين الرّازى * ، و پسرش عماد الدّين ابو المعالى با فضل و رفعت و مروّت و امانت ، و شمس الدّين محمد بنيمان « 9 » تفرشى « 10 » ، همه مستوفيان معتبر .

--> ( 1 ) - ع : « و پول » ث م ب ح د : « و پل » . ( 2 ) - ث م ب د : « عبد اللّه بن موسى » . ( 3 ) - ع ث ب : « بارجان » . ( 4 ) - ح : « ارطمى » د : « ارلحمى » . ( 5 ) - ب ح د : « و شرف الدّين » . ( 6 ) - م ب : « الحسن بن أبى العلاء الحمرى [ م : الحميرى ] » ح : « حسين بن العلا الجرمى » د : « الحسين بن المعلى الحرمى » . ( 7 ) - م ح د : « از متقدّمان » . ( 8 ) - عبارت ميان دو ستاره در دو نسخهء ح د نيست . ( 9 ) - ع : « بنيمايان » ث : « بنيابان » م ب : « بنيامان » ح : « سمايان » د : « سامان » . ( 10 ) - م ب : « تفريشى » ح : « طبرسى » د : « طبرى » و متن مطابق ع ث است و نظر به اين مورد است آنچه در ذيل صفحهء 225 چاپ سابق گفته‌ايم : « از اين نسخه بدلها به خوبى روشن مىشود كه « طبرس » عبارت اخراى « تفرش - تفريش » است و تحقيق اين مطلب در ضمن تعليقات آخر كتاب ذكر مىشود ان شاء اللّه تعالى » . پوشيده نماناد كه عبارت دو نسخهء ح د در اينجا اين طور است : « و پسرش عماد - الدين ابو المعالى با فضل و رفعت و امانت [ د باضافهء : « و مروّت » ] و شمس الدّين محمد سمايان طبرسى [ د : « سامان طبرى » ] و بعد از آن كمال ثابت قمى ، و رضى الدين أبو سعد مستوفى خورى [ د : « خوارى » ] و پسرش خواجه عزيز الدّين مستوفى كه مشير و مدبر ملك سلطان معظم ابا طالب طغرل بن ارسلان و اتابك معظم جهان پهلوان - أعزّ اللّه أنصارهما -