قاضى القضاة سعيد عماد الدّين الحسن استرابادى - نوّر اللّه قبره - باستقصاء برخوانده و بر پشت آن فصلى غرّاء نوشته باستحسان تمام ، و نسخهء اصل بخزانهء امير عبّاس بردند ، و ديگر نسختها دارند اگر خواهد طلب كند و بخواند » . و نيز در ص 295 از آن كتاب چنين تعبير كرده : « و هركس از فريقين كه خواهد كه اعتقاد شيعه در عايشه و امّ سلمه و همهء زنان مصطفى بداند بايد كه « كتاب في تنزيه عايشة » كه ما در دولت امير عبّاس غازى و عهد قاضي القضاة سعيد حسن استرابادى باشارت امير سيّد شمس الدّين الحسينيّ - رحمة اللّه عليه - ساخته‌ايم برگيرد و بخواند » . امّا كتاب « البراهين » همانست كه مصنف در ص 376 از آن چنين تعبير كرده : « و اوّلين خليفهء عبّاسيان بلعبّاس سفّاح ، و عدد اسامى همهء خلفا و القاب ايشان ما در كتاب « البراهين في امامة امير المؤمنين » بيان كرده‌ايم در تاريخ سنهء سبع و ثلاثين و خمسمائة » . و نيز در ( ص 641 ) از آن چنين تعبير كرده : « و چون كتاب نه در امامت است آنچه در مواضع برفت از اين معنى كفايت است ، و ما در كتاب « البراهين في امامة امير المؤمنين » بيان آيت و وجه خبر و دلالت بر امامت بسمع گفته‌ايم ، در اين كتاب احتمال نكند چون بخوانند بدانند » . قاضى شوشترى ( ره ) در مجالس المؤمنين در مجلس پنجم كه در ذكر متكلّمان و مفسّران شيعه است ( ج 1 ، ص 482 چاپ اسلاميّه ) گفته : « الشيخ الاجلّ عبد الجليل القزوينيّ الرّازىّ - از ازكياى علماى اعلام و اتقياى مشايخ كرام بوده ، و در زمان خود بعلوّ فطرت وجودت طبع از ساير اقران امتياز داشته ، تا آنكه چون بعضى معاصران او از غلاة و سنّيان شهر رى و ناصبيان وادى ضلالت و غىّ مجموعه‌اى در ردّ مذهب شيعه تأليف نمود ، علماى شيعه كه در رى و آن نواحى بودند باتفاق قرار دادند كه شيخ عبد الجليل اولى و احقّ است به آنكه متصدّى دفع و نقض آن شود و آخر او توفيق تأليف كتابى