كرده‌اند خواجه غفلت خلفاى خود فراموش كند و بعد از سالهاى دراز تصنيف كند و گناه و نكايت « 1 » آن را بر رافضيان قم و قاشان « 2 » نهد و دشنام برافضيان ارم « 3 » و سارى دهد كه چرا زهره دارند گفتن كه : امام و خليفه نصّ بايد از قبل خدا ، و معصوم بايد از همهء زلّت و خطا ، و شجاع‌تر و عالم‌تر بايد كه هريكى از ما ، چون درين فصل بانصاف تأمّل رود هيچ شبهتى بنماند از آنچه آورده است ، و الحمد للّه ربّ العالمين . اما و چه « 4 » ماننده است اين غلبه و حادثه كه در عهد مقتدر از ابو طاهر و بو سعيد جنّابى « 5 » حكايت كرده است اين ناقل بدان حادثه كه چون حسين على را بطفّ كربلا شهيد كردند امير المؤمنين يزيد پسر خال المؤمنين معاويه مسلم بن عقبة المرّيّ الخارجيّ بفرستاد با حصين بن نمير السّكوني كه عبد اللّه بن زبير از خوف بنى اميّه و يزيد بمكّه گريخته بود و آنجا منزوى « 6 » شده و اهل حجاز بعد از قتل حسين روى بعبد اللّه زبير داشتند يزيد آن جماعت را با نود هزار مرد خارجى شامى بقتال عبد اللّه زبير فرستاد ، بيامدند و بمدينهء رسول سه شبانروز « 7 » نهب و غارت كردند و با زنان فساد كردند بعد از آنكه شش هزار مرد و كودك را از أبناء المهاجرين الأوّلين « 8 » و الأنصار المتقدّمين بكشتند و عمر و پسر عثمان عفّان را بكشتند در آن حادثه « 9 » ، و از آنجا روى بمكّه نهادند بطلب عبد اللّه زبير تا با او همان معامله كنند

--> ( 1 ) - ع ث : « و نهايت » ح د م ب اصلا ندارند و نكايت بكسر نون و فتح ياء مثناة بمعنى كشتن دشمن و زخم زدن به او و بدانديشى در حقّ او و گزند و آزار رسانيدن به اوست و از اشعار مستشهد بها است در كتب ادب عربى اين بيت : « ضعيف النكاية أعداءه * يخال الفرار يراخى الاجل » . و در اينجا بمعنى وزر و و بال اخروى و عار و شنار و بدنامى دنيوى است . ( 2 ) - ث م ب ح د : « كاشان » . ( 3 ) - ياقوت در معجم البلدان گفته : « ارم بضمّ همزه و فتح راء يا به سكون راء شهريست در نزديكى سارى از نواحى طبرستان كه همهء اهل آن شيعه هستند ( تا آخر ) » . ( 4 ) - ح د : « و چه ماننده » ( بدون « أما » . ( 5 ) - ترجمهء ابو طاهر جنابى و ابو سعيد جنابى در آينده بتفصيل ياد خواهد شد . ( 6 ) - ح د : « و در آنجا متوارى » . ( 7 ) - ب م : « شبانه‌روز » . ( 8 ) - ع ث : « الاول » . ( 9 ) - طبرى و ابن الاثير در وقعهء حره گفته‌اند : « خلى سبيله » .