الحسين قبلهء اتقيا ، و بعد از وى الامام محمّد بن على باقر علم انبيا « 1 » ، و بعد از وى ابو عبد اللّه الصّادق جعفر بن محمّد زين اوليا ، و بعد از وى كاظم عالم موسى بن جعفر از همه عيب و تهمت مبرّا ، و بعد از وى غريب خراسان دفين طوس علىّ بن موسى الرّضا ، و بعد از وى محمّد التّقي صاحب صدق و صفا و معدن وفا « 2 » ، و بعد از وى علىّ بن محمّد النّقيّ زين أصفيا ، و بعد از وى الحسن بن عليّ العسكرى امام ازكيا ، و امروز مهدى است باقى ائمّهء هدى و خاتم أوصياء محمّد مصطفى عليه و عليهم صلوات ربّ العلى . واضعان مذهب شيعه اينانند يعنى مقتدا و پيشواى اين جماعت‌اند ، و شريعت خود منصوص عليه است ، و معارف عقلى خود معقول است ، ابو جعفر بابويه فقيهى است مقدّم ، و شيخ المفيد مفتيى محترم ، و مرتضى محقّقى است ، و ابو جعفر طوسى مبرّزى است در دين ، كذلك هريك را [ كه ] اسامى ياد كرده است نه واضع‌اند نه صاحب مذهب ، نه مطاع‌اند نه مقتدا ، ناقلانىاند معتمد ، مستنبطانىاند أمين كافى ، تا اين جمله برخوانند و بدانند معلوم شود كه آن حكايات و أسامى بىمغز و بىفايده است و تنى چند چون محمّد چهار بختان و أبو زكريّا ، و أبو الخطّاب و ديصانى و غيرهم چون مطعون و متّهم‌اند در آخر كتاب ذكرشان برود ان شاء اللّه ، و اين مذهب نداشته‌اند ، و الحمد للّه ربّ العالمين . آنگه گفته است : « و همچنين روايت مىبرند « 3 » اين جماعت و مىگويند : عن أبي عبد اللّه « 4 » عن أبيه ،

--> ( 1 ) - « باقر علوم النبيين » و « باقر علم الأنبياء » در اخبار بسيار از القاب امام محمد باقر عليه السلام بشمار آمده است . ( 2 ) - اين تعبير در صلوات مرويه از امام حسن عسكرى عليه السلام در حقّ جدّش حضرت جواد وارد شده ( ص 283 مصباح شيخ طوسى ، و مفاتيح الجنان محدّث قمى ص 559 چاپ اسلاميه بسال 1359 هجرى قمرى ) : « اللهمّ صلّ على محمد بن علىّ بن موسى علم الهدى و نور الهدى و معدن الوفاء و فرع الأزكياء » ( 3 ) - ب ث م : « ميكنند » . ( 4 ) - ح س تا اين عبارت فاقد ما بين اينجا و جاى سابق است كه نشان داديم و معرّفى كرديم در ص 20 و بعبارت واضحتر در اين دو نسخه كه يكى سابقا متعلق به جناب آقاى على اصغر حكمت -