علامهء مجلسى ( ره ) در سابع بحار در باب أنهم محدثون مفهمون ( بعد از بحث در اين موضوع ) گفته ( ص 395 چاپ امين الضرب ) : « و بالجملة لا بد لنا من الاذعان بعدم كونهم ( أى الائمة عليهم السلام ) انبياء و بأنهم اشرف و افضل من غير نبينا ( ص ) من الانبياء و الاوصياء و لا نعرف جهة لعدم اتصافهم بالنبوة إلّا رعاية جلالة خاتم الانبياء و لا يصل عقولنا الى فرق بين بين النبوة و الامامة و ما دلت عليه الاخبار فقد عرفته و اللّه تعالى يعلم حقائق احوالهم صلوات اللّه عليهم اجمعين » . و در رسالهء اعتقادات و ساير موارد كثيره از تأليفات آن مرحوم به مثل اين عقيده تصريح شده است بلكه ميتوان در اين زمان دعوى استقرار مذهب بر اين عقيده نمود بنابراين حاجت باطالهء كلام در اين موضوع نداريم . اما اينكه گفته « سيد الشهداء عليه السلام و اصحابش پيش از قيامت برنمىگردند و در قيامت برمىگردند » بر انكار رجعت كه از عقائد حقهء شيعهء اثنىعشريه است دلالت ندارد زيرا خود شيخ عبد الجليل ( ره ) مانند ساير علماى شيعه از معتقدين برجعت است و در همين كتاب نقض صريحا به اين عقيده اعتراف كرده و گفته است ( ص 295 ) : « و ما به حمد اللّه انكار نميكنيم كه چون مهدى ( ع ) خروج كند و عيسى ( ع ) نزول كند بارى تعالى بدعاى ايشان جماعتى از هر امتى زنده كند چنانچه بيان كرده است و گفته : « وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا » و اين آن حشر باشد كه پيش از قيامت باشد كه اجماع است كه بارى تعالى روز قيامت همهء خلايق را زنده كند چنان كه گفته است « يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً ( تا آخر عبارت او ) » . پس بايد آن انكار محمول بر قيد خصوصيت باشد و اين اقرار مبنى بر اعتقاد برجعت بطور اجمال ؛ و مورد اتفاق هم در رجعت اين مقدار است ، بلى طبق مدلول عدهء از اخبار حضرت سيد الشهداء عليه السلام و اصحاب او نيز از آن دسته هستند كه رجعت خواهند فرمود و تفصيل اين مطلب محول بكتب مصنفه در موضوع رجعت است ( و از آن جمله است كتاب ايمان و رجعت تأليف نگارنده در پنج مجلد ؛ ليكن متأسفانه ناتمام است وفقه اللّه لاتمامه و طبعه و نشره به حق محمد و آله ) . بيانات آقا رضى قزوينى دربارهء شيخ عبد الجليل عالم جليل رضى الدين محمد قزوينى ( ره ) در ضيافة الاخوان گفته : « عبد الجليل بن أبى الحسين بن ابى الفضل القزوينى من علماء اواخر المائة الرابعة او اوائل الخامسة و الظاهر انه اخو الحسين بن ابى الحسين الذي مر ذكره ؛ وصفه الشيخ على بن عبيد اللّه رحمه اللّه فى كتاب رجاله بقوله : « فاضل ؛ ( آنگاه عبارت منتجب الدين را تا آخر نقل كرده ) » سپس گفته : « و ذكر صاحب كتاب مجالس المؤمنين أن سبب تصنيف ( الى ان قال ) و بعض من لطائف الكتاب المذكور مذكور مشهور فى مجالس المؤمنين و هذا الشيخ مشهور بين المخالفين ايضا و قد ذكره صاحب التدوين فى كتابه و وصفه بقوله « عبد الجليل ابن ابى الحسين بن ابى الفضل ( تا آخر آنچه گذشت در ص 12 ) » آنگاه گفته : و بهذا