مصنف ( ره ) « و ما در مختصرى كه پارسال در جواب ملاحده و رد شبه ايشان كرده‌ايم كه از قزوين بما فرستادند » كافى است و طالب تمام عبارت بكتاب نقض رجوع كند ( ص 509 ) و يا به همين مقدمه ( ص 9 ) . استدراك نگارنده در تعليقات ديوان قوامى ضمن ترجمهء سيد شرف الدين ابو الفضل محمد بن على حسينى نقيب رازى ( ره ) حديثى از طرائف سيد ابن طاوس نقلا عن المطرزى صاحب شرح المقامات نقل كرده است ( ص 205 ) چون بعد از آن مطلع شدم كه امير حامد حسين هندى رضوان اللّه عليه همان حديث را بعينه از ايضاح مطرزى نقل كرده است اينك در اينجا بنقل عبارت او ميپردازم و نص عبارت او در مجلد حديث تشبيه كه مجلد ششم از مجلدات منهج ثانى كتاب عبقات الانوار فى امامة الائمة الاطهار ( عليهم السلام ) است اين است ( ص 279 نسخهء مطبوعه در لكهنو بسال 1301 هجرى قمرى ) : « اما مدح و ثناء ابو الفتح ناصر بن عبد السيد مطرزى حنفى اخطب خوارزم را پس بر متتبع ايضاح شرح مقامات حريرى تصنيف مطرزى مخفى نيست كه گاهى او را به امام اجل علامه وصف مينمايد و گاهى بمولاى الصدر السعيد الشهيد صدر الصدور و گاهى بصدر الائمه و اخطب - خطباء خوارزم ملقب مينمايد و گاهى مولاى الصدر العلامه و گاهى مولاى الصدر الكبير در حق او اطلاق مىكند و جابجا استناد و استدلال و احتجاج بروايات و امارات او مينمايد در ايضاح گفته ( آنگاه مطالبى نقل كرده تا آنكه گفته در ص 280 - 281 ) : « و نيز در ايضاح گفته : حدثنا صدر الائمة اخطب خطباء خوارزم موفق بن احمد المكى ثم الخوارزمى قال : اخبرنى السيد الامام المرتضى أبو الفضل الحسينى فى كتابه الى من مدينة الرى جزاه اللّه عنى خيرا ؛ اخبرنا السيد أبو الحسن على بن أبى طالب الحسينى الشيبانى بقراءتى عليه ( آنگاه سند و حديث را تا آخر چنان كه در تعليقات ديوان قوامى ذكر شده نقل كرده است فراجع ان شئت ) . 10 - اينكه بعد از ذكر دو شيخ بزرگوار ديگر مسمى بعبد الجليل ( عبد الجليل بن ابى الفتح و عبد الجليل بن عيسى ) فرموده : « بل الظاهر عندي اتحادهما مع الشيخ نصير الدين عبد الجليل بن أبى الحسين بن الفضل القزوينى السابق ايضا كما لا يخفى فلاحظ » . از غرائب است زيرا آثار و امارات تغاير و تعدد بيشتر از آنست كه جاى احتمال اتحاد براى اهل نظر بگذارد و اغرب از اين كلام كلام ديگر وى است كه در آخر بيانات خود گفته : « ثم اقول : ان هذا الشيخ يحتمل اتحاده مع الشيخ الواعظ نصير الدين عبد الجليل بن أبى الحسين بن الفضل القزوينى السابق بل مع الشيخ عبد الجليل القزوينى الرازى الذي ينقل عن كتابه السيد قاضى نور اللّه التسترى كثيرا فى مجالس المؤمنين فلاحظ كما مر آنفا » : و وجه شدت استغراب آنست كه علاوه بر بطلان حكم باتحاد دو نفر حكم بتعدد يك نفر نيز ( نظر